Postanowienie II AKzw 581/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 581/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Jacek Polański Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Barbary Jasińskiej po rozpoznaniu w sprawie W C s. S skazanego z art. 263 § 2 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez obrońcę na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 30 kwietnia 2014 roku sygn. akt III Kow 582/14 o odmowie udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił udzielenia skazanemu W C warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec niego wyrokiem Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 19.12.2006 r. sygn. akt II K 15/06. W uzasadnieniu Sąd I instancji podkreślił, że charakter przestępstw popełnionych przez skazanego świadczy o wysokim stopniu jego demoralizacji. Dodał, że skazany był poszukiwany listem gończym. --- STRONA 2 --- 2 W ocenie Sądu Okręgowego, pomimo dobrego zachowania skazanego w zakładzie karnym, nie ma podstaw do jego warunkowego zwolnienia, gdyż wymaga on dłuższego sprawdzenia w izolacji penitencjarnej oraz w systemie przepustkowym. Postanowienie to zaskarżył obrońca skazanego, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że postawa skazanego, jego zachowanie po popełnieniu przestępstwa i w czasie odbywania kary nie uzasadniają przekonania, że po zwolnieniu będzie on przestrzegał porządku prawnego. W związku z powyższym skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodzić się należy z Sądem I instancji, że brak jest obecnie podstaw do udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Środek ten można zastosować, gdy skazany wyróżnia się swoją postawą i aktywnością w procesie resocjalizacji. Tymczasem zachowanie W C w czasie osadzenia jest przeciętne i sprowadza się przede wszystkim do nastawienia na przeczekanie kary. Skazany wprawdzie realizuje zadania IPO, ale jego aktywność nie jest duża - nie czyni starań o uzyskiwanie nagród regulaminowych. Z opinii penitencjarnej wynika nadto, że skazany ma bezkrytyczny stosunek do popełnionego przestępstwa, w związku z czym uznać należy, że jeden z głównych celów oddziaływań penitencjarnych – przekonanie skazanego o naganności wchodzenia w konflikt z prawem – nie został jeszcze osiągnięty. Nie można tu również pominąć, że skazany do odbycia kary musiał zostać doprowadzony, co wskazuje na konieczność sprawdzenia go w systemie przepustkowym – --- STRONA 3 --- 3 pod kątem tego czy w czasie pobytu na wolności będzie stosował się do nałożonych na niego ograniczeń. Zarzuty podniesione w zażaleniu nie są tego rodzaju, by mogły skutkować zmianą zaskarżonego postanowienia. Skazany rzeczywiście ma problemy zdrowotne, uniemożliwiające mu podjęcie pracy, jednakże nie oznacza to, że nie może angażować się w proces resocjalizacji na tyle, by uzyskiwać nagrody regulaminowe. Żadnym usprawiedliwieniem dla niestawienia się skazanego do odbycia kary nie jest też to, że nie poczuwał się on wówczas do winy. Obecnie również – wbrew twierdzeniom obrony – skazany wobec popełnionych przestępstw, jak wynika z opinii penitencjarnej, jest bezkrytyczny. Sytuacja rodzinna skazanego dla udzielenia mu warunkowego zwolnienia ma zaś znaczenie tylko o tyle, o ile zwiększa prawdopodobieństwo przestrzegania przez niego porządku prawnego, czego skarżący nie wykazał, zważywszy, iż zły stan zdrowia konkubiny skazanego nie powstrzymał go od popełnienia przestępstwa. Fakt, że skazanemu do odbycia pozostała już tylko niewielka część kary w ogóle natomiast nie należy do przesłanek warunkowego zwolnienia, w związku z czym nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy. Skazanego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze uznając, że ze względu na jego sytuację finansową ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.