Postanowienie II AKzw 580/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 4 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydz

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 580/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 4 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Andrzej Kaczmarek Protokolant – st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Zbigniewa Nowosada – prokuratora Prokuratury Okręgowej w Zamościu del. do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie J. Z. skazanego za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 1 kwietnia 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art.1 §2 k.k.w. p o s t a n a w i a I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego w całości od zapłaty wydatków postępowania odwoławczego i określić, że ponosi je Skarb Państwa. U z a s a d n i e n i e Przywołanym wyżej postanowieniem, Sąd Okręgowy w Radomiu, odmówił skazanemu udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty zasadniczej kary pozbawienia wolności (k. 14). Na postanowienie to zażalenie złożył skazany (k. 17). Nie formułując pod adresem skarżonego orzeczenia konkretnych zarzutów odwoławczych, domagał się uwzględnienia wniosku o udzielenie warunkowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie może zostać uwzględnione, albowiem nie dostarcza argumentów mogących podważyć słuszność zaskarżonego rozstrzygnięcia. Dokonując analizy postawy, właściwości i warunków osobistych skazanego, pod kątem wystąpienia przesłanki określonej w przepisie art.77§1 k.k., Sąd Okręgowy w --- STRONA 2 --- Radomiu uznał, że w stosunku do skazanego nie można jeszcze postawić pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej. Przekonanie to jest właściwe. Zachowanie skazanego podczas jego pobytu w warunkach izolacji penitencjarnej należało ocenić – wbrew temu do twierdzi skarżący - jedynie jako przeciętne. Skazany nie był karany dyscyplinarnie, zaś nagrodzono raptem trzykrotnie (w ciągu ostatnich trzech miesięcy), a nie wielokrotnie, jak podnosi w zażaleniu. W stosunku do przełożonych zachowuje się poprawnie, w gronie współosadzonych prowadzi zgodny tryb życia. Istotne jest, że skazany nie deklaruje przynależności do podkultury przestępczej. Pracuje nieodpłatnie na terenie jednostki penitencjarnej. Jednakże w wypadku skazanego występują również okoliczności, które bez wątpienia negatywnie rzutują na prognozę społeczno-kryminologiczną. Skazany jest bezkrytyczny w stosunku do popełnionego przestępstwa. Karę pozbawienia wolności odbywa w systemie zwykłym i mimo motywowania, nie jest zainteresowany zmianą tego systemu na programowany. Jeśli do tego wziąć pod uwagę negatywną próbę probacyjną, która spowodowała obligatoryjne zarządzenie wykonania kary pozbawienia wolności, z której obecnie skazany ubiega się o warunkowe przedterminowe zwolnienie, brak podjęcia stałej pracy przed osadzeniem oraz uzależnienie od alkoholu, to nie podlega dyskusji, że decyzja w przedmiocie warunkowego zwolnienia powinna być podejmowana ze szczególną ostrożnością, co też uczynił sąd pierwszej instancji. Proces resocjalizacji skazanego powinien być jeszcze kontynuowany w warunkach izolacyjnych. O wydatkach za postępowanie odwoławcze rozstrzygnięto w oparciu o art.624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1§ 2 k.k.w., uznając, że ich uiszczenie byłoby dla skazanego zbyt uciążliwe. Z tych względów Sąd Apelacyjny w Lublinie orzekł, jak w części dyspozytywnej. 2