Postanowienie II AKzw 580/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 580/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Jacek Polański Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Barbary Jasińskiej po rozpoznaniu w sprawie Z G s. J skazanego z art. 178a § 4 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 6 maja 2014 roku sygn. akt III Kow 463/14 o odmowie udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 6 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił udzielenia skazanemu Z G przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec niego wyrokiem Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim z dnia 23.02.2012 r. sygn. akt II K 1639/11, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 29.06.2012 r. sygn. akt IX K 731/12. W uzasadnieniu Sąd I instancji podkreślił, że skazany chciał uzyskać przerwę w karze ze względu na konieczność wykonania pilnych --- STRONA 2 --- 2 prac w posiadanym gospodarstwie rolnym. Jednakże, w ocenie Sądu Okręgowego, rodzina skazanego ma możliwość wynajmowania pracowników do wykonania niezbędnych prac na gospodarstwie rolnym. Nadto, udzieleniu skazanemu przerwy sprzeciwia się fakt, że korzystał on z warunkowego przedterminowego zwolnienia, które jednak zostało mu odwołane z uwagi na fakt popełnienia w okresie próby kolejnego przestępstwa. Postanowienie to zaskarżył skazany, podnosząc, że jego gospodarstwo poniesie uszczerbek, jeśli nie będzie miał możliwości się nim zająć oraz że resztę kary pozbawienia wolności może odbyć w okresie zimowym. Dodał, że jego rodzina utrzymuje się z niskiej renty, a reszta środków na utrzymanie pochodzi z gospodarstwa rolnego. Jego żony nie stać na wynajęcie pracowników do obsługi gospodarstwa, a okres letni to czas najintensywniejszych prac polowych. Skazany wniósł o udzielenie mu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Trafnie Sąd I instancji uznał, że nie zachodzą żadne ważne względy rodzinne lub osobiste, które uzasadniałyby udzielenie skazanemu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności (art. 153 § 2 k.k.w.). W szczególności za takowe nie można uznać podnoszonej przez skazanego konieczności wykonywania prac polowych na należącym do niego gospodarstwie rolnym. Z wywiadu środowiskowego wynika bowiem, że zajmuje się nim córka skazanego oraz inne, wynajęte do tego celu osoby i nie ma podstaw do przyjęcia, że konieczna jest nadto obecność skazanego (k. 12-14). Nie jest też tak, że rodziny skazanego nie stać na wynajęcie pracowników – żona skazanego od około roku wyjeżdża w celach zarobkowych do Niemiec, w związku z --- STRONA 3 --- 3 czym prawdopodobnym jest, że uzyskuje dochody pozwalające na zatrudnienie pracowników i zapewnienie prawidłowego funkcjonowania gospodarstwa rolnego. Niezależnie od tego rodzina uzyskuje – w związku z prowadzonymi uprawami – dopłaty z agencji rolnej, które to środki również mogą być przeznaczone na wynajęcie niezbędnych do obsługi gospodarstwa pracowników. Pracownicy tacy mogą również zostać zatrudnieni do usunięcia skutków powodzi w gospodarstwie rolnym skazanego, o których na posiedzeniu odwoławczym wspomniał obrońca skazanego, choć – co należy podkreślić – istnienia takich skutków obrońca nie wykazał żadnym dowodem. Obecność skazanego na wolności nie jest zatem konieczna do wykonania letnich prac polowych i utrzymania właściwego funkcjonowania gospodarstwa rolnego. Brak jest więc podstaw do udzielenia skazanemu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie, jako prawidłowe, utrzymano w mocy. Skazanego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze, ponieważ ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.