Postanowienie II AKzw 58/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 58/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego M. Ł. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 26 listopada 2013r. (sygn. akt V Kow 1723/13/pr) w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 26 listopada 2013r. w sprawie o sygn. akt V Kow 1723/12/pr Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił M. Ł. udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, wskazując iż nie zachodzą powołane we wniosku powody do skorzystania przez skazanego z tej instytucji. Nie toczy się bowiem aktualnie postępowanie spadkowe po wujku skazanego. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skazany podnosząc, że w warunkach wolnościowych chciałby podjąć czynności mające na celu objęcie spadku po zmarłym członku rodziny. Niekorzystne opinie odnośnie jego zachowania w stosunku do spadkodawcy, zdaniem skazanego, nie odpowiadają prawdzie i są wynikiem złego nastawienia pozostałych członków rodziny do jego osoby oraz próbą pozbawienia go prawa do odziedziczeniu majątku po wujku. Wskazując na powyższy zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu Okręgowego, że nie zachodzą warunki z art. 153 § 2 kkw, które uzasadniałyby udzielenie M. Ł. przerwy w odbywaniu kary, są prawidłowe. --- STRONA 2 --- Przerwa w karze może być udzielana w sytuacjach wyjątkowych, przewidzianych w art. 153 § 2 kkw jedynie wówczas, gdy zachodzą ważne względy rodzinne lub osobiste uzasadniające potrzebę obecności skazanego w warunkach wolnościowych, a przy tym jedynie poprzez jego osobiste działania można zrealizować zadeklarowane przez niego w trakcie przerwy cele. W przypadku M. Ł. żadna z tych przesłanek nie zachodzi. Skazany wszelkie czynności związane z dopełnianiem formalności związanych z dziedziczeniem może podejmować przebywając w warunkach izolacyjnych samodzielnie za pośrednictwem korespondencji pocztowej lub przy pomocy ustanowionego pełnomocnika. Na czas ewentualnego stawiennictwa w sądzie, może on zaś strać się o udzielenie zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego. Podzielić należy stanowisko Sądu Okręgowego, że obecnie nie zachodzą powody udzielenia skazanemu M. Ł. przerwy w karze. Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego, jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.