Postanowienie II AKzw 579/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 579/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marta Markiewicz – Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego J.T. syna J. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 5 marca 2014r. (sygn. akt V2 Kow 5186/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 5 marca 2014r. w sprawie o sygn. akt V2 Kow 5186/13/wz Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił skazanemu J. T. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: zmienne zachowanie w zakładzie karnym, okoliczności popełnienia przestępstwa, za które odbywa karę, dopuszczenie się nowego przestępstwa w okresie próby oraz uzależnienie od amfetaminy. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany wskazując, że zgłosił się na terapię odwykową. Nadto jego zachowanie w zakładzie karnym jest obecnie --- STRONA 2 --- prawidłowe. Oprócz ukarań dyscyplinarnych otrzymał również wielokrotnie nagrody regulaminowe. Podkreślił jednocześnie, że chciałby wspomóc finansowo matkę w spłacie zadłużenia, gdyż bez jego pomocy, grozi jej eksmisja. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu J. T. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Nie można tracić z pola widzenia, że warunkowe zwolnienie jest swojego rodzaju nagrodą za „wzorowe” zachowanie w zakładzie karnym. Tymczasem postawa skazanego w izolacji jest zmienna. Wprawdzie otrzymał wiele naród, jednakże jednocześnie naruszał on również regulamin jednostki penitencjarnej. Popełnianie przekroczeń dyscyplinarnych z dużą częstotliwością na tak zaawansowanym etapie wykonywania kary dowodzi zaburzeń w procesie resocjalizacji skazanego, co nie może pozostawać obojętne dla prognozy kryminologiczno – społecznej. Mając zatem na uwadze fakt, że uprzednio zawiódł on kilkukrotnie zaufanie administracji więziennej, konieczne jest dłuższe obserwowanie jego postawy w celu stwierdzenia czy wykazuje on konsekwencję w przestrzeganiu regulaminu jednostki. Dotychczas w postawie skazanego nie zaszły stabilne zmiany, które mogłyby uzasadniać kontynuowanie procesu resocjalizacji w warunkach wolnościowych. W dalszym ciągu jest bezkrytyczny wobec przestępstwa, za które odbywa karę. Nie posiada on również żadnych konkretnych planów na życie po opuszczeniu zakładu karnego w postaci zatrudnienia czy miejsca kontynuowania leczenia odwykowego. Taka postawa sprzyja zaś powrotowi do naruszania porządku prawnego. Także właściwości osobiste skazanego w postaci cech jego osobowości nie mogą być pomijane przy formułowaniu obecnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Skazany posiada osobowość z przewagą cech osobowości dyssocjalnej. Cechy jego charakteru ukazane w okolicznościach popełnionego przestępstwa potęgują ryzyko powrotu do trybu życia prowadzonego przed osadzeniem. --- STRONA 3 --- Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec J. T.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.