Postanowienie II AKzw 578/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi-II Wydział Karny w skła

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 578/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : Sędzia SA Bolesław Kraupe Protokolant: st. sekr. sąd. Izabela Olszycka-Słoka przy udziale M. C. - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi po rozpoznaniu w sprawie A. M. skazanego za przestępstwo z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 13 marca 2014r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 kpk p o s t a n a w i a : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zażalenie nie jest zasadne. Wspomniane przez skarżącego okoliczności rodzinne nie stanowią przesłanki stosowania instytucji dozoru elektronicznego i w istocie w ogóle nie podlegają ocenie sądu penitencjarnego. Jak trafnie wskazał sąd I instancji, głównym kryterium stosowania kary pozbawienia wolności w tym systemie jest całokształt okoliczności związanych z osobą skazanego, wpływających na dodatnią prognozę kryminologiczną. Zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, że w stosunku do A. M. przesłanki z art. 6 ust. 1 ustawy o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego z dnia 7 września 2007r zostały spełnione. Sąd Apelacyjny w pełni podziela stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu, iż skazany jest osobą cechującą się znacznym stopniem zdemoralizowania i demonstruje lekceważącą postawę w odniesieniu do obowiązującego prawa. Był dotychczas wielokrotnie karany, dopuścił się m.in. licznych przestępstw przeciwko mieniu, także w warunkach recydywy z art. 64 § 1 kk. Odbywał już karę pozbawienia wolności, jednak stosowane uprzednio oddziaływania wychowawcze okazały się bezskuteczne i nie spełniły swojej roli w zakresie resocjalizacji skazanego. W tej sytuacji brak jest podstaw do przyjęcia założenia, iż kara odbyta przez niego w SDE będzie wystarczająca dla realizacji wszystkich celów kary, przewidzianych w ustawie, tym bardziej, że opinia penitencjarna wskazuje na to, --- STRONA 2 --- iż jak dotąd w postawie skazanego nie nastąpiły przemiany w kierunku pozytywnym – jest mało krytyczny wobec popełnionego przestępstwa i zachowuje bierność w procesie resocjalizacji. Leczenie odwykowe skazany będzie mógł kontynuować w zakładzie karnym. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, Sąd Apelacyjny postanowił jak na wstępie.