Postanowienie II AKzw 578/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 578/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Jacek Polański Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Barbary Jasińskiej po rozpoznaniu w sprawie G B s. T skazanego z art. 278 § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 30 kwietnia 2014 roku sygn. akt III Kow 502/14 o odmowie warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił udzielenia skazanemu G B warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec niego wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 30.07.2013 r. sygn. akt IX K 893/12. W uzasadnieniu Sąd I instancji podkreślił, że skazany odbywa karę za przestępstwa skierowane przeciwko różnym dobrom prawnym, w tym mieniu, jest rozwiedziony i ma wysokie zaległości alimentacyjne. --- STRONA 2 --- 2 Przed osadzeniem nie miał stałej pracy zarobkowej, a do odbycia kary został doprowadzony. Postawa skazanego w czasie osadzenia jest zasadniczo dobra, jednakże wobec popełnionych przestępstw pozostaje bezkrytyczny, a realizację zadań IPO rozpoczął dopiero w bieżącym roku. Postanowienie to zaskarżył skazany, podnosząc, że opinia zakładu karnego – w której sformułowano wobec skazanego negatywną prognozę kryminologiczną – nie oddaje rzeczywistego stanu rzeczy. Zaznaczył, że dwa dni przed posiedzeniem Sądu I instancji uzyskał pracę poza terenem zakładu karnego, wcześniej przez miesiąc pracował na jego terenie. Odbywanie kary w systemie IPO rozpoczął niedawno, gdyż nie czuje się osobą zdemoralizowaną. Na wolności starał się żyć uczciwie, lecz na skutek wypadku, którego doznał ma problemy ze znalezieniem pracy. Nie jest też uzależniony od alkoholu. Dodał, że przy osadzaniu go w zakładzie karnym zapewniano go, że otrzyma pracę, dzięki której będzie mógł spłacać raty alimentacyjne, lecz nic takiego się nie stało. Zaznaczył, że żałuje popełnionego przestępstwa, a warunkowe zwolnienie chciał uzyskać, by – jak co roku – jego dzieci mogły przyjechać do niego na wakacje. Skazany wniósł o ponowne rozpatrzenie jego wniosku o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodzić się należy z Sądem I instancji, że brak jest podstaw do przyjęcia wobec skazanego pozytywnej prognozy kryminologicznej i udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Jak wynika z opinii penitencjarnej – ale też zażalenia – skazany wobec popełnionych przez siebie przestępstw --- STRONA 3 --- 3 jest bezkrytyczny. Zarobkowanie poprzez dopuszczanie się czynów zabronionych usprawiedliwia trudnością w znalezieniu legalnego zatrudnienia, bagatelizując szkodliwość popełnionych przez siebie przestępstw. Z tego punktu widzenia skazany niewątpliwie – wbrew jego twierdzeniom – jest osobą zdemoralizowaną, skoro nie dostrzega naganności zarobkowania poprzez popełnianie czynów zabronionych na szkodę innych osób. Wymaga zatem oddziaływań penitencjarnych, w tym tych oferowanych w ramach systemu programowego oddziaływania. Być może dłuższe odbywanie kary w tym systemie uświadomi mu karygodność i niewłaściwość wchodzenia w konflikt z prawem. Skazany, pomimo znacznego zadłużenia alimentacyjnego i osadzenia m.in. za przestępstwa skierowane przeciwko mieniu, nie zapewnił sobie pracy na wolności i nie czynił o to starań. Wprawdzie deklarował, że na wolności będzie mógł podjąć pracę jako budowlaniec, ale zauważyć należy, że przecież sam w zażaleniu wskazywał, iż w konflikt z prawem wszedł z uwagi na to, że trudno mu było znaleźć zatrudnienie. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie ma znaczenia czy skazanemu rzeczywiście proponowano, przy osadzaniu go w zakładzie karnym, odpłatne zatrudnienie, dzięki któremu mógłby spłacać swoje zobowiązania alimentacyjne. Zgodnie z art. 122 § 2 k.k.w. pracę zapewnia się przede wszystkim skazanym zobowiązanym do świadczeń alimentacyjnych, jednakże nie oznacza to, że zakład karny dysponuje możliwością zatrudnienia każdego takiego skazanego. Brak uzyskania pracy nie zwalnia skazanego od angażowania się w proces resocjalizacji oraz podejmowania działań mających na celu zapewnienie sobie możliwości właściwego funkcjonowania na wolności. Nie stanowi podstawy do warunkowego zwolnienia to, że skazany chciałby spędzić wakacje ze swoimi dziećmi. Zauważyć należy, że --- STRONA 4 --- 4 uciążliwość odbywania kary – przejawiająca się między innymi w odseparowaniu od rodziny – stanowi jeden z czynników mających zniechęcić skazanego do ponownego wchodzenia w konflikt z prawem. Za warunkowym zwolnieniem skazanego nie może również przemawiać – w kontekście całokształtu dotyczących go okoliczności – jego krótkotrwałe zatrudnienie poza zakładem karnym i relatywnie krótkie na jego terenie. Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie, jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy. Skazanego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze uznając, że ze względu na jego sytuację finansową ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.