Postanowienie II AKzw 576/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wyd

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 576/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Bohdan Tracz Protokolant – st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Wiesława Greszty – prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie P. Z. skazanego za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. i in. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 16 kwietnia 2014 roku w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., art.624 § 1 k.p.k. w zw. z art.1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego w całości od zapłaty wydatków postępowania odwoławczego i określić, że ponosi je Skarb Państwa. U z a s a d n i e n i e Przywołanym wyżej postanowieniem, Sąd Okręgowy w Radomiu, odmówił skazanemu udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty zasadniczej kary pozbawienia wolności (k.32). Na postanowienie to zażalenie złożył skazany. Nie precyzując konkretnych zarzutów odwoławczych, w istocie domagał się udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia (k.34). Sąd Apelacyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. --- STRONA 2 --- Dokonując analizy postawy, właściwości i warunków osobistych skazanego pod kątem wystąpienia przesłanki określonej w przepisie art. 77 § 1 k.k. Sąd Okręgowy w Radomiu uznał, że w stosunku do skazanego nie można jeszcze postawić pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej. Przekonanie to jest właściwe i nie zostało obalone przez skarżącego. Zachowanie skazanego, podczas jego pobytu w warunkach izolacji penitencjarnej, należało ocenić jako poprawne (opinia o skazanym k.9). Był on nagradzany regulaminowo, nie sprawia trudności wychowawczych, a w stosunku do przełożonych prezentuje właściwą postawę. Był również zatrudniony, krytycznie odnosi się do popełnionych przestępstw. Istotne jest i to, że skazany nie deklaruje przynależności do podkultury więziennej, pozostając na uboczu tego zjawiska. Okoliczności te, choć znaczące z punktu widzenia resocjalizacji skazanego, nie są jednak wystarczające dla uwzględnienia wniosku i udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Dla stwierdzenia pozytywnej prognozy kryminologicznej, przy warunkowym przedterminowym zwolnieniu z reszty kary pozbawienia wolności, nie wystarczy bowiem formalne dostosowanie się do regulaminu odbywania kary. Stan taki oznacza jedynie poprawne poddanie się karze, jednakże nie wystarczy dla zwolnienia, które winno być nie tylko zasłużone, ale i celowe. Tymczasem zachowanie skazanego nie jest – jak to starają się wykazać skarżący – bez zarzutu. Istotne jest bowiem, że P. Z. karę pozbawienia wolności skazany odbywa w systemie zwykłym i pomimo wielokrotnych motywacji, nie jest zainteresowany jego zmianą. Z uwagi na uzależnienie od alkoholu został zakwalifikowany do odbywania kary w systemie terapeutycznym (termin przyjęcia ustalono na 16 czerwca 2014 roku). Wreszcie też jest osobą uprzednio kilkukrotnie karną. Z tych przyczyn, decyzja w przedmiocie warunkowego zwolnienia skazanego, powinna być podejmowana ze szczególną ostrożnością, co też uczynił sąd pierwszej instancji. Proces resocjalizacji skazanego powinien więc być kontynuowany w warunkach izolacyjnych. Powyższego przekonania nie może zmieniać deklarowana przez skazanego chęć odbywania terapii na wolności. O wydatkach za postępowanie odwoławcze rozstrzygnięto w oparciu o art.624 § 1 k.p.k. Sąd odwoławczy uznał, iż uiszczenie ich przez skazanego byłoby zbyt 2 --- STRONA 3 --- uciążliwe. Z tych względów Sąd Apelacyjny w Lublinie orzekł, jak w części dyspozytywnej. 3