Postanowienie II AKzw 576/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 23 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 576/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 23 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Wojciech Dziuban Protokolant: st. prot. sądowy Natasza Żak przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Woźniaka po rozpoznaniu w sprawie G J s. J skazanego z art. 177 § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 10 kwietnia 2014 roku, sygn. akt III Kow 387/14 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia I. Zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. II. Zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił skazanemu G J udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia. W uzasadnieniu postanowienia sąd penitencjarny stwierdza, że skazany odbywał karę w warunkach zakładu półotwartego i otwartego i był wielokrotnie nagradzany regulaminowo. We wrześniu ubiegłego --- STRONA 2 --- 2 roku G J nadużył jednak zaufania i wrócił z widzenia poza zakładem karnym pod wpływem alkoholu, skutkiem tego został zdegradowany do zakładu karnego typu zamkniętego. Sąd penitencjarny wskazuje nadto, że na etapie postępowania wykonawczego był poszukiwany listem gończym, co również niekorzystnie rokuje w zakresie przestrzegania porządku prawnego. Na powyższe postanowienie złożył zażalenie skazany zaskarżając je w całości i wnosząc o jego zmianę i udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. W uzasadnieniu zażalenia jego autor podnosi, że decyzja Sądu penitencjarnego jest niesłuszna, zwraca uwagę, że jego zachowanie w trakcie odbywania kary było poprawne, a jedynym argumentem nie udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia była degradacja do zakładu typu zamkniętego. Uważa, że każdy człowiek popełnia błędy, ale on już swój błąd zrozumiał. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a podniesione w nim argumenty nie dają podstaw do jego zmiany. Sąd Apelacyjny akceptuje stanowisko Sądu I instancji, iż w stosunku do G J brak jest pozytywnej prognozy co do przestrzegania porządku prawnego po opuszczeniu więzienia. Bezspornym jest, że zachowanie skazanego w początkowym okresie odbywania kary było poprawne, co skutkowało, iż odbywała karę w zakładzie typu otwartego. W ocenie Sądu Apelacyjnego Sąd penitencjarny, wbrew temu co sądzi skarżący, zasadnie powołał się na okoliczność, iż skazany nadużył zaufania powracając z udzielonej mu przepustki w stanie nietrzeźwości. Biorąc pod uwagę okoliczność, że G J był karany za popełnienie przestępstw pod wpływem alkoholu, tego rodzaju zachowanie --- STRONA 3 --- 3 jednoznacznie wskazuje, iż jego proces resocjalizacji nie przebiega prawidłowo. Skazany podnosi, iż każdy ma prawo do błędów, ale niestety musi zdawać sobie jakie negatywne konsekwencje powodują one dla tych, którzy je popełniają. W swoim zażaleniu skazany nie podaje żadnych argumentów, które mogłyby w sposób skuteczny podważyć stanowisko Sądu Penitencjarnego odnośnie braku przesłanek co do przestrzegania przez niego porządku prawnego na wolności. Skoro G J nie był w stanie powstrzymać się od spożywania alkoholu w trakcie krótkiego okresu pobytu na przepustce, to nie można mieć żadnych gwarancji, iż w przyszłości nie będzie go spożywał a konsekwencji pod jego wpływem popełni nowe przestępstwo czego biorąc po uwagę jego zachowanie nie można wykluczyć. Z opisanych wyżej powodów, uznając zaskarżone postanowienie za słuszne Sąd Apelacyjny utrzymał je w mocy. Skazanego zwolniono na zasadzie art. 624 § 1 k.p.k. od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze uznając, że ze względu na jego sytuację finansową ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.