Postanowienie II AKzw 575/20 POSTANOWIENIE Dnia 30 kwietnia 2020 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w

--- STRONA 1 --- | JĄŁALDNE . + Sygn. akt II AKzw 575/20 POSTANOWIENIE Dnia 30 kwietnia 2020 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: H Przewodniczący: SSĄ Sławomir Wołosik Protokolant: Elżbieta Niewińska przy udziale prokuratora Adama Wróbla po rozpoznaniu w sprawie M.M. G. s. Z. zażalenia obrońcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 5 marca 2020 r. sygn. akt II 1. Kow 167/20 w przedmiocie warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 $ 1 k.p.k. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. ” UZASADNIENIE Wskazanym wyżej postanowieniem Sąd Okręgowy odmówił udzielenia M.M. G.. warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Rozstrzygnięcie to zaskarżył obrońca skazanego w całości zarzucając mu : 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę skarżonego orzeczenia i mający wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, że postawa skazanego M. G.. jego właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed i po popełnieniu przestępstwa oraz zachowanie w czasie odbywania kary, jak również okoliczności popełnienia przestępstwa nie uzasadniają przekonania, że w trakcie odbywania kary nastąpiła taka trwała i "pozytywna ewolucja postawy skazanego, iż po zwolnieniu będzie on przestrzegał porządku prawnego (zwłaszcza nie popełni ponownie przestępstwa), podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, --- STRONA 2 --- = | | | poddany wyważonej i obiektywnej ocenie prowadzić musi do wniosku, że wobec skazanego zachodzi pozytywna prognoza społeczno - kryminologiczna, która uzasadnia przyznanie skazanemu warunkowego zwolnienia z odbycia reszty m zasadniczej kary pozbawienia wolności, 2. obrazę przepisów postępowania karnego, która miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, w postaci: - art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie oceny przeprowadzonych dowodów: w sposób sprzeczny z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, co doprowadziło do uznania, że postawa skazanego M. G.jego właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed i po popełnieniu przestępstwa oraz zachowanie w czasie odbywania kary. jak również okoliczności popełnienia przestępstwa nie uzasadniają przekonania, że w trakcie odbywania kary nastąpiła taka trwała i pozytywna ewolucja postawy skazanego, iż po zwolnieniu będzie on przestrzegał porządku prawnego podczas gdy prawidłowa analiza zgromadzonego w sprawie — materiału dowodowego prowadzić powinna do uznania, że wskazane powyżej okoliczności dotyczące skazanego uzasadniają w sposób wystarczający uznanie, że skazany po zwolnieniu będzie się stosował do orzeczonego środka karnego lub zabezpieczającego i przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa, - art. 4 k.p.k. poprzez uwzględnienie jedynie okoliczności przemawiających na . niekorzyść skazanego i całkowite pominięcie okoliczności dla niego korzystnych, takich jak właściwości i warunki osobiste skazanego, jego sposób życia przedi po popełnieniu przestępstwa oraz zachowanie w czasie odbywania kary,. jak również okoliczności popełnienia przestępstwa, które uzasadniają przekonanie, że w trakcie odbywania kary nastąpiła taka trwała i pozytywna ewolucja postawy skazanego, iż po zwolnieniu będzie on przestrzegał porządku prawnego. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez orzeczenie warunkowego zwolnienia ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do panownego rozpoznania Sądowi I instancji. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego jako niezasadne nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 3 --- / | Sąd Okręgowy w sposób prawidłowy ustalił, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do udzielenia skazanemu warunkowego zwolnienia. W tym względzie nie dopuścił się zarzucanej mu przez autora zażalenia obrazy przepisów postępowania. Rozpoznał przedmiotową sprawę w sposób wszechstronny, przy uwzględnieniu zasad logiki i doświadczenia życiowego. Miał przy tym względzie okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść M. M. G.. Decydującą i jedyną przesłanką umożliwiającą warunkowe zwolnienie jest uzyskanie przez sąd uzasadnionego przekonania, że pomimo wcześniejszego zwolnienia, skazany będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Taka prognoza kryminologiczna musi wynikać z oceny wszystkich okoliczności wskazanych w art. 77 $ 1 kk. i graniczyć niemalże z pewnością, że pomimo niewykonania w całości kary pozbawienia wolności, jej cele zostaną osiągnięte w maksymalnym stopniu i nie zachodzi potrzeba dalszej resocjalizacji skazanego w warunkach zakładu karnego. W niniejszej sprawie, wbrew wywodom zawartym w zażaleniu, Sąd pierwszej instancji doszedł do trafnych wniosków, że M. M. G. mnie daje jeszcze „gwarancji” poprawnego zachowania na wolności. Jakkolwiek do jego postawy w zakładzie karnym nie ma żadnych zastrzeżeń. Kształtuje się ona na dobrym stabilnym poziomie, tak jednak do orzeczenia warunkowego zwolnienia nie stanowi to jeszcze wystarczającej podstawy. Zachowanie skazanego w jednostce penitencjarnej nie wyróżnia się bowiem znacząco pozytywnie na tle innych osadzonych, a realizacja zadań wynikających z IPO oceniona została zaledwie na poziomie umiarkowanym. Ponadto należy mieć na względzie właściwości i warunki osobiste M. M.G., który przez wiele lat ukrywał się poza granicami kraju przed polskimi organami wymiaru sprawiedliwości, uniemożliwiając wykonanie zapadłych wobec niego orzeczeń, co świadczy jednoznacznie o jego lekceważącym stosunku do porządku prawnego. Stąd także eksponowany przez autora zażalenia argument, że od 1998 roku skazany nie był karany (w Polsce), jest zupełnie chybiony. 'W chwili obecnej brak jest jeszcze pewności, że M. M. G. po opuszczeniu zakładu karnego będzie przestrzegał porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa. Nie stwierdzając zatem podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia należało orzec jak w sentencji. ,