Postanowienie II AKzw 575/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 4 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydz

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 575/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 4 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Andrzej Kaczmarek Protokolant – st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Z. N. – prokuratora Prokuratury Okręgowej w Zamościu del. do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie M. C. skazanego za przestępstwa z art. 56 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 4 kwietnia 2014 roku w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., art.624 § 1 k.p.k. w zw. z art.1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego w całości od zapłaty wydatków postępowania odwoławczego i określić, że ponosi je Skarb Państwa. U z a s a d n i e n i e Przywołanym wyżej postanowieniem, Sąd Okręgowy w Radomiu odmówił M. C. udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty zasadniczej kary pozbawienia wolności (k. 41). Na postanowienie to zażalenie złożył obrońca skazanego, zarzucając sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania które miało wpływ na treść postanowienia, tj. art. 4,7 i 6 k.p.k. w zw. z art. 92 k.p.k., art. 6 k.p.k. w zw. z art. 96 § 1 k.p.k. Domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z reszty kary pozbawiania wolności, ewentualnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji (k. 46-50). Sąd Apelacyjny w Lublinie zważył, co następuje: --- STRONA 2 --- Zażalenie nie jest zasadne i nie może zostać uwzględnione. Na wstępie podkreślić należy, że podstawą udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jest dodatnia prognoza społeczno-kryminologiczna co do przyszłego zachowania się skazanego na wolności. Stosownie do treści art. 77 § 1 k.k., skazanego na karę pozbawienia wolności, sąd może warunkowo zwolnić z odbycia reszty kary tylko wówczas, gdy jego postawa, właściwości i warunki osobiste, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz zachowanie po jego popełnieniu i w czasie odbywania kary uzasadniają przekonanie, że skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Sąd penitencjarny, rozpoznając przedmiotowy wniosek, zobowiązany jest więc ocenić go przez pryzmat wszystkich okoliczności, o jakich mowa w wyżej wymienionym przepisie. Oczywiście nie wszystkie okoliczności wymienione w art. 77 § 1 k.k. muszą zaistnieć kumulatywnie, niemniej jednak obowiązkiem sądu jest dokonanie kompleksowej ich analizy. Dokonując analizy postawy, właściwości i warunków osobistych skazanego pod kątem wystąpienia przesłanki określonej w przepisie art.77 § 1 k.k., Sąd Okręgowy w Radomiu uznał, że w stosunku do skazanego nie można jeszcze postawić pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej. Przekonanie to jest właściwe i nie zostało obalone retoryką zażalenia. Zachowanie M. C. podczas jego pobytu w warunkach izolacji penitencjarnej należało ocenić jako zamienne. Skazany był kilkakrotnie gratyfikowany, jednakże poza tym zachowanie skazanego w warunkach izolacji nie jest wyróżniające. Skazany bowiem deklaruje uczestnictwo w podkulturze przestępczej, co już z założenia sprzeciwia się regulaminowi odbywania kary pozbawienia wolności, a tym samym nie pozwala uznać zachowania skazanego za pozytywne. Nie jest zatrudniony i nie zgłaszał chęci podjęcia pracy. Karę pozbawienia wolności odbywa w systemie zwykłym, a to oznacza, że nie jest zaangażowany w proces resocjalizacji. Wreszcie też, wobec popełnionego przestępstwa prezentuje postawę zaledwie umiarkowanie krytyczną, a to sprzeciwia się twierdzeniom obrońcy, jakoby przewartościował swoje życie i zrozumiał swoje błędy. Kompleksowa zatem ocena zachowania skazanego, nie pozwala obecnie na postawienie wobec niego pozytywnej prognozy społeczno-kryminologicznej, a pozytywne zmiany, jakie z pewnością dokonały się w postawie skazanego, nie noszą jeszcze cech trwałości, dlatego wymaga on dalszych oddziaływań resocjalizacyjnych. Względy natury rodzinnej i osobistej skazanego, na jakie powołuje się obrońca we wniosku, a potem także w zażaleniu, zarzucając – niesłusznie zresztą - sądowi pierwszej instancji ich całkowite pominięcie, nie mają znaczenia dla decyzji o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia. 2 --- STRONA 3 --- O wydatkach za postępowanie odwoławcze rozstrzygnięto w oparciu o art.624 § 1 k.p.k. Sąd odwoławczy uznał, iż uiszczenie ich przez skazanego byłoby zbyt uciążliwe. Z tych względów Sąd Apelacyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu. 3