Postanowienie II AKzw 573/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 4 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydz

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 573/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 4 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Andrzej Kaczmarek Protokolant – sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Zbigniewa Nowosada – prokuratora Prokuratury Okręgowej w Zamościu del. do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie W. J. skazanego za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. i in. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 1 kwietnia 2014 roku w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., art.624 § 1 k.p.k. w zw. z art.1 §2 k.k.w. p o s t a n a w i a I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego w całości od zapłaty wydatków postępowania odwoławczego i określić, że ponosi je Skarb Państwa. U z a s a d n i e n i e Przywołanym wyżej postanowieniem Sąd Okręgowy w Radomiu odmówił skazanemu udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty zasadniczej kary pozbawienia wolności (k. 18). Na postanowienie to zażalenie złożył skazany, zarzucając sądowi pierwszej instancji obrazę art. 4 k.p.k. (k. 19). Wniósł o uwzględnienie złożonego wniosku, ewentualnie uchylenie spornego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie może zostać uwzględnione. --- STRONA 2 --- Dokonując analizy postawy, właściwości i warunków osobistych skazanego pod kątem wystąpienia przesłanki określonej w przepisie art. 77§1 k.k., Sąd Okręgowy w Radomiu uznał, że w stosunku do W. J. nie można jeszcze postawić pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej. Przekonanie to jest właściwe i nie zostało obalone przez argumenty skarżącego zawarte w środku odwoławczym. Zachowanie skazanego, podczas jego pobytu w warunkach izolacji penitencjarnej, należało ocenić jako poprawne, ale nie wyróżnia się niczym szczególnym (opinia o skazanym k.9). Skazany wprawdzie nie był karany dyscyplinarnie, ale i nie nagradzano go regulaminowo. Na uwagę zasługuje fakt, że skazany nie deklaruje przynależności do podkultury przestępczej, karę pozbawienia wolności odbywa w systemie programowanego oddziaływania, uczestniczył w programie edukacyjnym. Jednakże jest osobą uzależnioną od alkoholu i dotychczas nie odbył stosownej terapii. Tymczasem alkohol, jak to potwierdza opinia środowiskowa z okresu sprzed osadzenia, stanowi główny czynnik jego życiowych problemów i konfliktu z prawem. Oczywiście okoliczność, że skazany został doprowadzony do odbycia kary nie może stanowić wyłącznej przyczyny odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia i taka sytuacja nie miała też miejsca w realiach przedmiotowej sprawy. Niewątpliwie jednakże to, że skazany nie dostosował się do tego polecenia, każe uznać go za osobę niesubordynowaną, a to, wespół z innymi czynnikami, które sąd penitencjarny wziął pod uwagę, daje podstawy sądzić, że stosunek skazanego do obowiązującego porządku prawnego jest negatywny. Wreszcie też skazany nie korzystał z zezwoleń na opuszczenie jednostki penitencjarnej, a to nie pozwala na zweryfikowanie jego zachowania na wolności. Z tych przyczyn, decyzja w przedmiocie warunkowego zwolnienia skazanego powinna być podejmowana ze szczególną ostrożnością, co też uczynił sąd pierwszej instancji. Proces resocjalizacji skazanego powinien więc być kontynuowany w warunkach izolacyjnych. O wydatkach za postępowanie odwoławcze rozstrzygnięto w oparciu o art.624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Sąd odwoławczy uznał, iż uiszczenie ich przez skazanego byłoby dla niego zbyt uciążliwe. Z tych względów Sąd Apelacyjny w Lublinie orzekł, jak w części dyspozytywnej. 2