Postanowienie II AKzw 571/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 4 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydz

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 571/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 4 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Andrzej Kaczmarek Protokolant – st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Zbigniewa Nowosada – prokuratora Prokuratury Okręgowej w Zamościu del. do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie D. W. skazanego za przestępstwo z art. 280 § 1 k.k. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 28 kwietnia 2014 roku w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., art.624 § 1 k.p.k. w zw. z art.1 §2 k.k.w. p o s t a n a w i a I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego w całości od zapłaty wydatków postępowania odwoławczego i określić, że ponosi je Skarb Państwa. U z a s a d n i e n i e Przywołanym wyżej postanowieniem Sąd Okręgowy w Zamościu odmówił skazanemu udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty zasadniczej kary pozbawienia wolności. Na postanowienie to zażalenie złożył skazany, który nie zgodził się z argumentacją sądu pierwszej instancji. Podał, że jest ono dla niego krzywdzące i wskazał na pozytywne elementy swojego zachowania w jednostce penitencjarnej. Powołał się też na stan zdrowia swojej babki, którą chciałby się zaopiekować. Sąd Apelacyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie może zostać uwzględnione. --- STRONA 2 --- Dokonując analizy postawy, właściwości i warunków osobistych skazanego pod kątem wystąpienia przesłanki określonej w przepisie art.77§1 k.k. Sąd Okręgowy w Zamościu uznał, że w stosunku do D. W. nie można jeszcze postawić pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej. Przekonanie to jest właściwe i nie może zostać obalone przez skarżącego. Zachowanie skazanego podczas jego pobytu w warunkach izolacji penitencjarnej należało ocenić jako przeciętne. Na uwagę zasługuje fakt, że nie jest on uczestnikiem struktur nieformalnych. Uzyskał też kilka nagród, nie będąc przy tym karanym dyscyplinarnie. Ponadto odbywa on karę w systemie programowanego oddziaływania. Jednakże zachowanie skazanego w warunkach izolacji nie pozostaje bez zarzutu. Skazany bowiem nie angażuje się w proces resocjalizacji, a jego zachowanie jest w zasadzie takie, jakiego oczekiwać należy od każdego osadzonego. Zauważyć należy, że skazany nie jest zatrudniony, a co więcej nie zabiegał o podjęcie pracy. Nie pracował również przed osadzeniem. Zatem z ostrożnością nalży podejść do jego deklaracji zawartych w zażaleniu, odnośnie chęci podjęcia przez niego zatrudnienia po opuszczeniu zakładu karnego. Poza tym, zadania wynikające z odbywania kary pozbawienia wolności w systemie programowanego oddziaływania, realizuje wybiórczo. Istotne jest i to, że skazany jest osobą uzależnioną od alkoholu i na dzień (…)roku miał wyznaczony termin przyjęcia do oddziału terapeutycznego. Niewątpliwie natomiast odbycie terapii, a w dalszym etapie utrzymanie abstynencji ze strony skazanego, jest konieczne dla prawidłowego funkcjonowania w/w na wolności. Wreszcie skazany nie korzystał z czasowego opuszczenia zakładu karnego, a to nie pozwala na prognozę co do jego zachowania się na wolności. Ze wskazanych wyżej przyczyn, decyzja w przedmiocie warunkowego zwolnienia skazanego powinna być podejmowana ze szczególną ostrożnością, co też uczynił sąd pierwszej instancji. Proces resocjalizacji skazanego powinien być kontynuowany w warunkach izolacyjnych. Podkreślenia wymaga, że zasadą jest wykonanie prawomocnie orzeczonej kary izolacyjnej w całości, zaś instytucja warunkowego przedterminowego zwolnienia – jako wyjątek od tej zasady – powinna wiązać się z widocznym i do tego trwałym postępem resocjalizacyjnym skazanego. Tymczasem w odniesieniu do skazanego o takim znacznym postępie w resocjalizacji nie może być jeszcze mowy. Dodać też trzeba, iż okoliczności dotyczące sytuacji rodziny, na które powołuje się skarżący, nie mają znaczenia dla zasadności wniosku o udzielenie warunkowego zwolnienia. O wydatkach za postępowanie odwoławcze rozstrzygnięto w oparciu o art.624 § 1 k.p.k. Sąd odwoławczy uznał, iż uiszczenie ich przez skazanego byłoby zbyt uciążliwe. Z tych względów Sąd Apelacyjny w Lublinie orzekł, jak w części dyspozytywnej. 2 --- STRONA 3 --- 3