Postanowienie II AKzw 570/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 4 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydz

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 570/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 4 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.A. Andrzej Kaczmarek Protokolant – st. sekr. sąd. Izabela Lipska przy udziale Zbigniewa Nowosada – prokuratora Prokuratury Okręgowej w Zamościu del. do Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie P. S. skazanego za przestępstwo z art. 207 § 1 k.k. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 16 kwietnia 2014 roku w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 §1 k.p.k. i art. 624 §1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić w całości skazanego od wydatków za postępowanie odwoławcze i określić, że ponosi je Skarb Państwa. U z a s a d n i e n i e Powołanym wyżej postanowieniem Sąd Okręgowy w Zamościu odmówił skazanemu udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności (k. 10). Zażalenie na to rozstrzygnięcie złożył skazany, który nie formułując konkretnych zarzutów odwoławczych, a wskazując na swoje poprawne zachowanie w jednostce penitencjarnej, wniósł w istocie o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia z reszty kary pozbawienia wolności (k. 12). Sąd Apelacyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Oceniając wniosek skazanego przez pryzmat okoliczności wymienionych w art. 77 § 1 k.k., należy zgodzić się z Sądem Okręgowym w Zamościu, że brak jest podstaw do powzięcia przekonania, że pomimo niewykonania kary w całości P. S. będzie przestrzegał porządku --- STRONA 2 --- prawnego, a w szczególności, nie popełni ponownie przestępstwa, co sprzeciwia się udzieleniu mu warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary. Powyższej konstatacji nie jest w stanie podważyć argumentacja zażalenia. Wprawdzie, podczas odbywania kary, P. S nie sprawia problemów natury wychowawczej, wobec czego nie był karany dyscyplinarnie, za to trzy razy gratyfikowano go regulaminowo. Na uwagę zasługuje fakt, że skazany nie deklaruje przynależności do podkultury przestępczej, karę pozbawienia wolności odbywa w systemie programowanego odziaływania. Jego zachowanie nie wyróżnia się jednak niczym szczególnym, a jest takie, jakiego należy oczekiwać od każdego osadzonego. Skazany nie uczestniczy w systemie przepustkowym. W przeszłości już raz zawiódł okazane mu zaufanie, kiedy to sąd orzeł wobec niego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Pomimo to, zachowanie skazanego wobec najbliższych mu osób nie uległo zmianie, co spowodowało konieczność zarządzenia wykonania kary. Jeśli dodatkowo zważyć na negatywną opinię środowiskową z okresu sprzed osadzenia, to nie podlega wątpliwości, że decyzja o warunkowym przedterminowym zwolnieniu skazanego, musi być podejmowana z ostrożnością. Regułą jest bowiem odbycie kary w rozmiarze orzeczonym przez sąd w wyroku, zaś warunkowe przedterminowe zwolnienie, jako odstępstwo od tej reguły, winno wiązać się z trwałym i widocznym postępem resocjalizacyjnym. Taka sytuacja w rozważanej sprawie nie ma miejsca. Zaangażowanie skazanego w proces resocjalizacji nie jest więc znaczące, o czym świadczy brak tych najwyższych nagród, związanych z opuszczeniem zakładu karnego, umożliwiających sprawdzenie zachowania skazanego w warunkach wolnościowych. W tym stanie rzeczy nie można uznać, iż cele kary zostały osiągnięte, jak też brak jest podstaw do nakreślenia wobec skazanego pozytywnej prognozy społeczno - kryminologicznej. Przedstawione wyżej racje, pozwalają uznać za uzasadnione powzięte przez sąd penitencjarny wątpliwości, co do przestrzegania przez skazanego porządku prawnego, a w szczególności co do możliwości ponownego popełnienia przestępstwa. Okoliczności związane z sytuacją rodzinną skazanego, na które powołuje się w złożonym zażaleniu, nie mają znaczenia dla decyzji o udzieleniu warunkowego przedterminowego zwolnienia. W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny w Lublinie, nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Z uwagi na trudną sytuację finansową skazanego, niezatrudnionego odpłatnie w jednostce penitencjarnej, należało uznać, że zachodzą podstawy do zwolnienia go od wydatków za postępowanie odwoławcze, albowiem ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt 2 --- STRONA 3 --- uciążliwe. Powyższe rozstrzygnięcie uzasadnia art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Z tych względów orzeczono, jak na wstępie. 3