Postanowienie II AKzw 566/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi-II Wydział Karny w skła

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 566/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : Sędzia SA Krystyna Mielczarek Protokolant: st. sekr. sąd. Magdalena Sierakowska – Wasińska przy udziale M. C. - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi po rozpoznaniu w sprawie G. C. skazanego za przestępstwo z art. 286 § 1 k. k. w zw. z art. 12 k. k. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 17 kwietnia 2014 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k. p. k. p o s t a n a w i a : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zażalenie jest niezasadne. Argumentacja przywołana w treści zażalenia przez skarżącego nie może skutkować zmianą zapadłego rozstrzygnięcia, gdyż w istocie nie stanowi przesłanki udzielenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego (art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007r. ) Jak trafnie stwierdził Sąd I instancji - głównym kryterium wykonywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego jest bowiem całokształt okoliczności związanych z osobą skazanego, wpływających na prognozę kryminologiczną - jego postawa, właściwości osobiste itd., których analiza pozwoli na przyjęcie, że prognoza ta kształtuje się pozytywnie. Odbycie krótkoterminowej kary pozbawienia wolności w całości w systemie dozoru elektronicznego jest dopuszczalne po spełnieniu m.in. następujących dwóch przesłanek: 1) odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego jest wystarczające do osiągnięcia celów kary, 2) względy bezpieczeństwa i stopień demoralizacji skazanego, a także inne szczególne okoliczności nie przemawiają za potrzebą osadzenia go w zakładzie karnym. Analiza akt sprawy potwierdza, że w przypadku G. C. założenia takie byłyby nietrafne. Skazany nie jest sprawcą przypadkowym – był już pięciokrotnie karany. Korzystał dwukrotnie z dobrodziejstwa warunkowego --- STRONA 2 --- przedterminowego zwolnienia, jednak swoja postawą dowiódł, że nie potrafi prawidłowo funkcjonować na wolności. Z treści wywiadu środowiskowego (k. 14, 24), wynika, że skazany nie potrafi prawidłowo funkcjonować na gruncie społecznym i rodzinnym, jest uzależniony od środków odurzających i wymaga leczenia odwykowego. Z tych względów w ocenie sądu odwoławczego brak jest podstaw do przyjęcia, że wszystkie cele kary zostaną wobec skazanego osiągnięte w przypadku odbycia przez niego kary w systemie dozoru elektronicznego. Celowym jest odbycie przez niego kary w warunkach izolacji penitencjarnej oraz zastosowanie właściwych oddziaływań resocjalizacyjnych. Kierując się powyższym, Sąd Apelacyjny postanowił, jak w sentencji.