Postanowienie II AKzw 566/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 566/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego A. S. syna A. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 12 lutego 2014r. (sygn. akt V2 Kow 3858/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. N. kwotę 120 zł powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 12 lutego 2014r. w sprawie o sygn. akt V2 Kow 3858/13/wz Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił skazanemu A. S. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: nieprawidłowe zachowanie w zakładzie karnym oraz bezkrytyczny stosunek do popełnionych przestępstw. 1 --- STRONA 2 --- Zażalenie na to postanowienie wniósł obrońca skazanego zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść tego orzeczenia, poprzez przyjęcie, że sposób zachowania skazanego przed popełnieniem przestępstwa, okoliczności jego popełnienia oraz zachowanie po popełnieniu przestępstwa i w czasie odbywania kary przemawiają za nieuwzględnieniem wniosku skazanego, pomimo posiadania przez skazanego gotowości do podejmowania się zachowań społecznie poprawnych. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie wniosku skazanego w przedmiocie udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu A. S. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. W pierwszej kolejności wskazać należy, że warunkowe zwolnienie jest swojego rodzaju nagrodą za wzorowe zachowanie w zakładzie karnym i zaangażowanie w proces resocjalizacji. Tymczasem postawa skazanego w trakcie odbywania kary jest negatywna. Dopuścił się on szeregu przekroczeń dyscyplinarnych, w tym ostatniego na dwa tygodnie przed posiedzeniem w przedmiocie warunkowego zwolnienia. Za jedno z przekroczeń został ukarany najsurowszą z kar, co wskazuje na rangę naruszeń regulaminu jednostki. Skazany lekceważąco odnosi się do obowiązujących go ograniczeń, zaś jego zachowanie w miarę odbywania kary pogarsza się. Taka postawa nie przemawia za skorzystaniem przez niego z warunkowego zwolnienia. Nadto o znacznym stopniu demoralizacji A. S. świadczy również fakt, że w przeszłości wielokrotnie naruszył on porządek prawny. Wykazał rażącą konsekwencję w popełnianiu przestępstw. Korzystał ze środków probacyjnych w postaci zawieszenia kary, a mimo to powracał do naruszania przepisów prawa. Zawiódł on zatem pokładane w nim zaufanie, opierające się na założeniu, że w warunkach wolnościowych będzie przestrzegał porządku prawnego. Obecnie nie wykazuje krytycznego stosunku do przestępstw, za które odbywa karę. Tego rodzaju 2 --- STRONA 3 --- okoliczności nie mogą być pomijane przy rozstrzyganiu w przedmiocie warunkowego zwolnienia. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec A. S.. Zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. N. wynagrodzenia za obronę z urzędu skazanego w postępowaniu odwoławczym znajduje podstawę w art. 29 ustawy Prawo o adwokaturze. Wysokość tego wynagrodzenia została wyliczona w oparciu o treść § 15 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1348). O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw. Biorąc pod uwagę, że skazany nie posiada majątku, a aktualnie przebywa w zakładzie karnym i nie pracuje, uiszczenie jakichkolwiek kosztów byłoby dla niego zbyt uciążliwe. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie. 3