Postanowienie II AKzw 565/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 565/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego W. D. syna A. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 26 lutego 2014r. (sygn. akt IV Kow 320/14/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 26 lutego 2014r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 320/14/wz Sąd Okręgowy w Opolu odmówił W. D. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: pogorszenie zachowania w warunkach izolacyjnych i bezkrytyczny stosunek do popełnionego przestępstwa. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Zakwestionował zasadność ukarania dyscyplinarnego. Podkreślił jednocześnie, że przebywanie w warunkach izolacyjnych źle wpływa na jego stan zdrowia. 1 --- STRONA 2 --- Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu W. D. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. Wprawdzie skazany otrzymał wiele naród regulaminowych, jednakże nie ustrzegł się on jednak naruszeń regulaminu jednostki (sierpień 2013r.). Okoliczność ta wskazuje na zaburzenia w procesie resocjalizacji skazanego, a w konsekwencji - posiada istotne znaczenie prognostyczne. Zachowanie W. D. musi zatem podlegać dalszej obserwacji, by stwierdzić czy naruszenia te miały charakter jedynie epizodyczny, czy też są przejawem negatywnej zmiany w postawie skazanego. Wskazać jednocześnie należy, że w postępowaniu w przedmiocie warunkowego zwolnienia Sąd nie bada okoliczności ukarania dyscyplinarnego. Istnieje bowiem odrębna droga do ich analizy, podlegająca kontroli odwoławczej sądu. Jeśli skazany nie zaskarżył powyższej decyzji, obecnie nie może on już kwestionować słuszności ukarania. Mając na uwadze zaburzenia w procesie resocjalizacji skazanego (na tak zaawansowanym etapie wykonywania kary), uznać należy, że nie dokonała się w nim dotychczas zmiana, która uzasadniałaby założenie, że po opuszczeniu zakładu karnego nie naruszy on ponownie porządku prawnego. Tego rodzaju właściwości osobiste skazanego nie mogą być pomijane przy formułowaniu obecnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec W. D.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie. 2