Postanowienie II AKzw 560/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 15 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 560/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 15 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Paweł Anczykowski Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Barbary Jasińskiej po rozpoznaniu w sprawie T M s. Z skazanego z art. 279 § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 15 kwietnia 2014 roku, sygn. akt III Kow 366/14 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił udzielenia skazanemu T M warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W uzasadnieniu Sąd I instancji podkreślił, że skazany odbywa karę za przestępstwa o bardzo wysokim stopniu szkodliwości społecznej. --- STRONA 2 --- 2 Jego postawa w czasie osadzenia jest dobra, ale w ocenie Sądu I instancji nie pozwala na przyjęcie pozytywnej prognozy kryminologicznej. Skazany korzystał w 2002 r. z warunkowego przedterminowego zwolnienia, a mimo to nadal dopuszczał się przestępstw o wysokim stopniu społecznej szkodliwości. Jego dobre zachowanie w zakładzie karnym nie gwarantuje zatem przestrzegania porządku prawnego. Postanowienie to zaskarżył obrońca skazanego podnosząc, że zachowanie skazanego w czasie osadzenia jest bardzo dobre oraz, że przeszedł on autentyczną przemianę wewnętrzną. W zakładzie karnym pracuje nieodpłatnie, nie sprawia problemów wychowawczych, jest krytyczny wobec popełnionych przestępstw. W związku z powyższym wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodzić się należy z Sądem I instancji, że brak jest podstaw do przyjęcia wobec skazanego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Skazany zasadniczo nie sprawia problemów wychowawczych, jednakże nie można pominąć, że niedawno, bo w styczniu 2014 r., był karany dyscyplinarnie za niewłaściwe zachowanie w obecności przełożonego. Uzyskał do tej pory cztery nagrody regulaminowe, co jest liczbą niewielką jeśli weźmie się pod uwagę, że osadzony jest już od ponad dwóch lat. Uzasadnia to wniosek, że skazany jest nastawiony przede wszystkim na przeczekanie kary. Konstatacja taka znajduje dodatkowe oparcie w tym, że skazany bardzo słabo wywiązuje się z zadań systemu programowego oddziaływania – do tej pory nie zrealizował jeszcze żadnego z nich. Postawa skazanego, o której mowa wyżej, nie pozwala na przychylenie się do twierdzeń zażalenia, że w skazanym doszło do --- STRONA 3 --- 3 przemiany wewnętrznej, która gwarantuje przestrzeganie przez niego porządku prawnego. Skazany nie przedstawił promesy zatrudnienia po opuszczeniu zakładu karnego, i to pomimo tego, że osadzony jest m.in. za przestępstwo przeciwko mieniu. Okoliczność ta również nie sprzyja jego prawidłowemu funkcjonowaniu na wolności. Skazany nie był też do tej pory sprawdzany w warunkach zmniejszonej kontroli zewnętrznej. To, że skazany w zakładzie karnym pracuje nieodpłatnie, a jego prace są nawet wystawiane na aukcjach charytatywnych wskazuje, że skazany posiada predyspozycje do aktywniejszego włączenia się w proces resocjalizacji, czego jednak do tej pory nie uczynił. Dopiero zaś, gdy to nastąpi – gdy skazany zacznie uzyskiwać więcej nagród, lepiej realizować zadania IPO, zapewni sobie pracę na wolności oraz sprawdzi się w warunkach zmniejszonej kontroli zewnętrznej możliwe będzie sformułowanie wobec niego korzystniejszej prognozy kryminologicznej. Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie, jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy. Skazanego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze uznając, że ze względu na jego sytuację finansową ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.