Postanowienie II AKzw 559/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 15 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 559/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 15 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Paweł Anczykowski Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Barbary Jasińskiej po rozpoznaniu w sprawie S Z s. J skazanego z art. 244 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 15 kwietnia 2014 roku, sygn. akt III Kow 356/14 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił udzielenia skazanemu S Z warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W uzasadnieniu Sąd I instancji podkreślił, że skazany przed osadzeniem nadużywał alkoholu i lekceważył porządek prawny. --- STRONA 2 --- 2 Skazanemu zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary ze względu na to, że w okresie próby ponownie dopuścił się przestępstwa z art. 244 k.k. Jakkolwiek jego zachowanie w zakładzie karnym jest dobre, to jednak karę odbywa w systemie zwykłym. Skazany korzystał w 2007 r. z warunkowego zwolnienia, a mimo to powrócił do popełniania przestępstw. W ocenie Sądu Okręgowego niski poziom samodyscypliny skazanego nie uprawnia do przyjęcia wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Postanowienie to zaskarżył skazany podnosząc, że z odbywanej kary dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności pozostały mu w chwili obecnej zaledwie dwa. Dodał, że odbywa ją w systemie programowego oddziaływania w podgrupie R-3. Wniósł o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Trafnie uznał Sąd I instancji, że brak jest podstaw do przyjęcia wobec skazanego pozytywnej prognozy kryminologicznej i udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Wbrew twierdzeniom skazanego karę odbywa on w systemie zwykłym, aczkolwiek rzeczywiście angażował się w szereg prowadzonych w zakładzie karnym oddziaływań penitencjarnych. Pomimo tego wobec popełnionego przestępstwa, jak wynika z opinii penitencjarnej, jest mało krytyczny, przy czym wskazać tu należy, że jest już osobą wielokrotnie karaną. Bezskutecznie też stosowano wobec niego środki probacyjne w postaci warunkowego przedterminowego zwolnienia i warunkowego zawieszenia wykonania kary. Nie w pełni ukształtowany krytycyzm skazanego nie pozwala na przyjęcie, że tym razem sprostałby on wymogom okresu próby. --- STRONA 3 --- 3 Skazany – aczkolwiek nie jest uzależniony od alkoholu – to jednak miał problem z jego nadużywaniem, dopuszczał się zresztą przestępstw na skutek jego spożywania. W czasie odbywania kary wprawdzie uczestniczył w zajęciach przeznaczonych dla skazanych z problemem alkoholowym, niemniej jednak efekty tych oddziaływań nie były weryfikowane w warunkach zmniejszonej kontroli zewnętrznej, w szczególności w systemie przepustkowym lub bezdozorowej pracy poza zakładem karnym. Przedwczesne byłoby zatem przyjęcie, że skazany nabył już umiejętność kontrolowanego spożywania alkoholu i nie będzie już w związku z nim popadał w konflikty z prawem. Wprawdzie skazany karę odbywa w systemie R-3, jednakże fakt ten – w kontekście wyżej wskazanych okoliczności – nie pozwala na przyjęcie wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Skazany niewątpliwie winien zwiększyć swoje zaangażowanie w proces resocjalizacji i wykształcić w sobie większy krytycyzm wobec naruszania porządku prawnego. Krótki okres pozostały do końca kary nie należy do przesłanek warunkowego zwolnienia, w związku z czym nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie, jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy. Skazanego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze uznając, że ze względu na jego sytuację finansową ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.