Postanowienie II AKzw 558/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 15 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 558/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 15 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Paweł Anczykowski Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Barbary Jasińskiej po rozpoznaniu w sprawie A S s. W skazanego z art. 207 § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 29 kwietnia 2014 roku, sygn. akt III Kow 426/14 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił udzielenia skazanemu A S warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W uzasadnieniu Sąd I instancji podkreślił, że skazany miał szansę w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary, jednakże --- STRONA 2 --- 2 w okresie próby dopuścił się kolejnego umyślnego przestępstwa. Korzystał też w 2008 r. z warunkowego przedterminowego zwolnienia, jednakże w jego okresie również popełnił przestępstwo umyślne. Wprawdzie zachowanie skazanego w czasie odbywania kary jest poprawne, jednakże w ocenie Sądu I instancji skazany winien starać się na bieżąco uzupełniać wiedzę z zakresu radzenia sobie z problemem alkoholowym oraz starać się o zatrudnienie tak, aby zmniejszać zaległości alimentacyjne. Postanowienie to zaskarżył skazany podnosząc, że Sąd I instancji pominął szereg istotnych okoliczności świadczących o jego postępującej resocjalizacji. Ukończył szereg kursów, uzyskał grupę inwalidzką, ma zapewnione miejsce w placówce postpenitencjarnej, stara się też o uzyskanie mieszkania z zasobów komunalnych miasta. Dodał, że nie spłacił zobowiązań finansowych związanych z zapadłymi wobec niego wyrokami, gdyż jego prośby o zatrudnienie w czasie osadzenia nie zostały rozpatrzone pozytywnie. Uprzednie warunkowe zwolnienie wykorzystał prawidłowo. Wniósł o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnie- nia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności jest jeszcze przedwczesne. Proces resocjalizacji skazanego zmierza wprawdzie we właściwym kierunku, ale nie został jeszcze zakończony i musi być kontynuowany w zakładzie karnym. Przypomnieć należy, że skazany jest osobą szereg razy karaną, a stosowane wobec niego środki probacyjne, w tym warunkowe przedterminowe zwolnienie, nie zdołały wzbudzić w nim poszanowania dla porządku prawnego, skoro w okresie --- STRONA 3 --- 3 późniejszym nadal dopuszczał się przestępstw. Oznacza to, że obecne postępy resocjalizacyjne skazanego muszą być szczegółowo weryfikowane pod kątem ich realności i trwałości, a sama postawa skazanego wzorowa. Tymczasem w zachowaniu skazanego nadal mimo wszystko – pomimo jego generalnie dobrej postawy – pojawiają się elementy negatywne. Niedawno, bo w marcu 2014 r., został ukarany dyscyplinarnie za stosunkowo poważne przekroczenie – odmowę wykonania polecenia przeniesienia się do innej celi. Skazany, jak twierdzi, ma zapewnione miejsce zamieszkania na wolności, jednakże nie zagwarantował sobie pracy po opuszczeniu zakładu karnego. W kontekście tego, że jest osadzony m.in. za popełnienie szeregu przestępstw przeciwko mieniu nie można uznać za wystarczających jego deklaracji, że po opuszczeniu zakładu karnego będzie starał się podejmować prace dorywcze. Winien on zapewnić sobie promesę zatrudnienia, gdyż w sposób istotny zmniejszyłoby to prawdopodobieństwo popełnienia przez niego kolejnego przestępstwa przeciwko mieniu. Fakt, że skazany uzyskał zaświadczenie o lekkiej niepełnosprawności nie oznacza, że nie jest zdolny do podjęcia pracy – nie wykazał też, że będzie uzyskiwał rentę, która mogłaby stanowić dla niego wystarczające źródło utrzymania. Nie można tu również pominąć, że na skazanym ciąży obowiązek alimentacyjny. Zakład karny nie ma obowiązku zapewnienia skazanemu pracy – ta bowiem nie zawsze jest tam dostępna – w związku z czym niezasadne są zarzuty skazanego, iż zobowiązań finansowych związanych z zapadłymi wobec niego wyrokami nie spłacił właśnie ze względu na to, że w czasie osadzenia nie został zatrudniony. Dodać tu należy, że jak wynika z opinii penitencjarnej skazany o zatrudnienie zaczął ubiegać się niedawno. --- STRONA 4 --- 4 Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie jest też istotne czy skazanemu odwołano warunkowe przedterminowe znaczenie – ważne jest to, że pomimo korzystania z niego ostatecznie powrócił do przestępstwa, a więc środek ten celu swego nie osiągnął. Relacje skazanego z byłą konkubiną nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, a Sąd I instancji nawiązał do nich tylko w kontekście zwrócenia uwagi na to, że skazany przed osadzeniem nie prezentował stabilnego zachowania, w rezultacie czego rozpadł się jego związek. Reasumując, udzielenie skazanemu warunkowego przedtermino- wego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności jest jeszcze przedwczesne, w związku z czym zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy. Skazanego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze uznając, że ze względu na jego sytuację finansową ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.