Postanowienie II AKzw 553/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 553/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego P. K. syna K. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 20 lutego 2014r. (sygn. akt V2 Kow 41/14/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 20 lutego 2014r. w sprawie o sygn. akt V2 Kow 41/14/wz Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił skazanemu P. K. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: uprzednią karalność sądową, korzystanie w przeszłości z warunkowego zwolnienia, które zostało odwołane oraz uzależnienie od alkoholu. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Podkreślił, że nie musi odbywać terapii odwykowej w zakładzie karnym, gdyż może poddać się leczeniu 1 --- STRONA 2 --- również w warunkach wolnościowych. Nadto wskazał, że jego zachowanie w trakcie odbywania kary jest wzorowe. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu P. K. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zaangażowanie skazanego w proces resocjalizacji nie jest wystarczające do przyjęcia, że udzielenie warunkowego zwolnienia byłoby obecnie uzasadnione. Wprawdzie przestrzega on regulaminu jednostki i otrzymuje nagrody regulaminowe, jednakże nie sposób pominąć nieobycia przez niego terapii odwykowej. Nie można tracić z pola widzenia, że nadużywanie alkoholu było głównym czynnikiem kryminogennym w stosunku do skazanego. Wprawdzie w przeszłości dwukrotnie leczył się odwykowo w tym zakresie, jednakże każdorazowo powracał do nałogu. Niezwykle istotne dla zmiany postawy skazanego wobec przestrzegania porządku prawnego i zapobiegnięcia powrotowi do popełniania przestępstw będzie zatem odbycie przez niego terapii w warunkach izolacyjnych. Mając na uwadze fakt, że skazany w przeszłości dwukrotnie przebył terapię w warunkach wolnościowych, która okazała się bezskuteczna oraz z racji niedysponowania przez skazanego konkretnymi planami odnoście leczenia poza zakładem karnym, uznać należy, że daleko bardziej skutecznym rozwiązaniem będzie odbycie leczenia w warunkach izolacyjnych. Nie można jednocześnie tracić z pola widzenia właściwości osobistych skazanego świadczących o znacznym stopniu jego demoralizacji. P. K. w przeszłości naruszał porządek prawny. Wykazał rażącą konsekwencję w popełnianiu przestępstw. Nadto korzystał z warunkowego zwolnienia, które zostało odwołane. Zawiódł on zatem pokładane w nim zaufanie, opierające się na założeniu, że w warunkach wolnościowych będzie stosował się do nałożonych na niego ograniczeń. 2 --- STRONA 3 --- Tego rodzaju okoliczności nie mogą być pomijane przy obecnym rozstrzyganiu w przedmiocie warunkowego zwolnienia. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec P. K.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie. 3