Postanowienie II AKzw 550/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 550/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Beata Barylak-Pietrzkowska Protokolant: st. prot. sądowy Natasza Żak przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Woźniaka po rozpoznaniu w sprawie K W skazanego z art. 278 § 2 kk i inne zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 27 marca 2014 roku, sygn. akt V Kow 462/14 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 kpk i art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw postanawia 1. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; 2. zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Powołanym na wstępie postanowieniem Sąd Okręgowy w Krakowie odmówił skazanemu udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z reszty kary pozbawienia wolności, stwierdzając, że obecnie zastosowanie tej instytucji wobec skazanego nie byłoby uzasadnione. Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem obrońca skazanego i w oparciu o art. 438 pkt 3 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw zarzucił błąd --- STRONA 2 --- 2 w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mogących mieć wpływ na jego treść, a przejawiający się w: − nieuzasadnionym przyjęciu jakoby warunkowemu zwolnieniu z odbycia reszty kary pozbawienia wolności sprzeciwił się charakter popełnionych przez skazanego przestępstw; − nieuwzględnieniu sytuacji osobistej skazanego; − pominięciu zachowania się skazanego w okresie odbywania kary pozbawienia wolności W konkluzji zażalenie wniosło o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd I instancji trafnie stwierdził, że aktualnie nie było podstaw do przyjęcia, że skazany na wolności przestrzegałby porządku prawnego, a w szczególności, że nie popełniłby przestępstwa. Jeśli chodzi o zachowanie skazanego w warunkach izolacji, to Sąd Okręgowy wbrew zarzutowi zażalenia dostrzegł, że skazany funkcjonuje poprawnie i nie stwarza problemów wychowawczych, a karę odbywa w systemie programowego oddziaływania. Należało jednak przypomnieć, że pozytywna postawa skazanego podczas odbywania kary, to tylko jeden z warunków określonych w art. 77 § 1 kk podlegających uwzględnieniu przy rozważaniu wniosku o warunkowe zwolnienie i sama w sobie nie przemawiała na rzecz przyjęcia pozytywnej prognozy kryminologiczno − społecznej skazanego, a świadczyła jedynie o pozytywnej prognozie penitencjarnej, tj. zachowaniu w czasie osadzenia. --- STRONA 3 --- 3 Nie można także było zgodzić się ze skarżącym, jakoby Sąd I instancji niesłusznie nie uwzględnił sytuacji osobistej skazanego, a to powodu jego wyjazdu zagranicę w okresie próby, którym była chęć podjęcia pracy zarobkowej, aby wywiązać się z ciążących na nim zobowiązań na rzecz pokrzywdzonych. Okoliczności te miały znaczenie przede wszystkim w postępowaniu w przedmiocie zarządzenia wykonania skazanemu kary pozbawienia wolności. Natomiast Sąd Okręgowy w zaskarżonym postanowieniu odmawiając skazanemu udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia nie zarzucił skazanemu niewykonania tych zobowiązań w okresie próby, a tym samym nie były konieczne szersze rozważania w tym zakresie, czego domagał się skarżący. Nie można także było przyznać skarżącemu racji, jakoby postąpienie skazanego polegające na opuszczeniu kraju w okresie próby świadczyło korzystnie z punktu wiedzenia prognozy kryminologiczno − społecznej. Nie można bowiem pominąć, że skazany został skazany za popełnienie przestępstwa, za co orzeczono mu wprawdzie karę z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, ale został w okresie próby oddany pod dozór kuratora. Nie mógł zatem bez ograniczeń wyjechać w takiej sytuacji z kraju. Decydując się na to powinien był wziąć pod uwagę, że niezawiadomienie o tej okoliczności sądu oraz kuratora może wywołać negatywne konsekwencje. Zaniechanie poinformowania przez skazanego o miejscu pobytu w okresie próby w ustalonym w związku z przypisanym mu przestępstwem skutkowało ustaleniem, że uchylał się od dozoru kuratora i zarządzeniem wykonania kary oraz koniecznością jego poszukiwania do odbycia kary. Okoliczność ta świadczyła zatem negatywnie o skazanym. Bezzasadny był zarzut jakoby Sąd Okręgowy motywował odmowę udzielenia skazanemu warunkowego zwolnienia charakterem --- STRONA 4 --- 4 popełnionego przez niego przestępstwa, gdyż na taki argument nie wskazał. Nietrafnie także podniósł skarżący, że skazany jest podczas odbywania kary objęty programem, który nie przewiduje udzielania przepustek. Każdy bowiem skazany może starać się o włączenie w system przepustkowy (art. 138 kkw). W ocenie Sądu odwoławczego podnoszone w zażaleniu okoliczności właściwego funkcjonowania zagranicą, w tym wykonywanie pracy zarobkowej wynikają tylko z zapewnień skarżącego, a brak jest innych obiektywnych dowodów, które by je wspierały. Ponadto Sąd I instancji trafnie przyjął, że skazany nie wykazał także, aby miał warunki sprzyjające właściwemu zachowaniu na wolności, skoro nie zapewnił sobie pracy zarobkowej po zwolnieniu. Do tego argumentu skarżący się w żaden sposób nie odniósł. Postawa skazanego w toku wszczętego przeciwko niemu kolejnego postępowania karnego nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia jego wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie. Całokształt wskazanych okoliczności wspierał zatem zajęte w zaskarżonym postanowieniu stanowisko, a argumenty przytoczone w zażaleniu go nie podważyły. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie na podstawie powołanego przepisu prawa zwalniając skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze przy uznaniu, że byłoby to dla skazanego zbyt uciążliwe.