Postanowienie II AKzw 549/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 549/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Beata Barylak-Pietrzkowska Protokolant: st. prot. sądowy Natasza Żak przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Woźniaka po rozpoznaniu w sprawie R Z skazanego z art. 244 kk i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 31 marca 2014 roku, sygn. akt V Kow 491/14 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1, 624 § 1, 634 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw postanawia 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, 2. zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Powołanym na wstępie postanowieniem Sąd Okręgowy w Krakowie odmówił skazanemu udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia wobec stwierdzenia negatywnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem skazany i wniósł o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- 2 Sąd Okręgowy w sposób prawidłowy rozważył sytuację skazanego pod kątem warunków z art. 77 § 1 kk i zasadnie stwierdził, że aktualnie nie można ustalić wobec skazanego pozytywnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Sąd I instancji trafnie jako przeszkodę dla warunkowego zwolnienia skazanego wskazał jego skłonność do nadużywania alkoholu oraz nierozwiązane problemy rodzinne. Te okoliczności istotnie uniemożliwiają postawienie obecnie rozsądnej prognozy co do tego, że skazany nie popełni przestępstwa, gdyby go wcześniej zwolnić. W tym kontekście wymaga zauważania, że to problem skazanego z alkoholem, pod wpływem którego stawał się agresywny był podstawowym powodem wejścia w konflikt z prawem, na co wskazuje rodzaj przypisanych mu przestępstw (art. 207 § 1 kk, art. 178a § 1 kk). Trafnie także Sąd I instancji uwzględnił, że chociaż skazany odbył leczenie odwykowe przeciwalkoholowe w 2011 roku, to postanowieniem Sądu Rejonowego w Pińczowie z dnia 29.08.2012 roku III Nrs 39/12 zobowiązano skazanego do podjęcia leczenia odwykowego w stacjonarnym zakładzie leczenia odwykowego, co świadczy o nierozwiązaniu problemu z nadużywaniem alkoholu przez skazanego po odbyciu terapii w 2011 roku. Wskazują na to także informacje znajdujące się w aktach osobowych skazanego, z których wynika, że po leczeniu w 2011 roku skazany nie zachowywał abstynencji. Oznacza to, że podstawowy problem skazanego, jakim jest nadużywanie alkoholu, który utrudnia skazanemu zerwanie z dotychczasowym sposobem życia, nadal występuje. Nie można także było odmówić racji Sądowi Okręgowemu, że zachowanie skazanego w warunkach izolacji, choć jest poprawne i skazany nie sprawia większych problemów wychowawczych, to nie jest wyróżniające. Negatywnie z punktu widzenia prognozy --- STRONA 3 --- 3 kryminologiczno − społecznej świadczy bierność skazanego w procesie oddziaływań wychowawczych i odbywanie kary w systemie zwykłym. Zasadnie także odnotował Sąd Okręgowy, że wprawdzie skazany korzystał z przepustek na opuszczenie zakładu karnego, a nawet udzielono mu przerwy w wykonaniu kary, ale po jej zakończeniu nie stawił się dobrowolnie do zakładu karnego i dlatego został doprowadzony 01.06.2013 r. W takiej sytuacji nie można było odmówić racji Sądowi Okręgowemu, że skazany zlekceważył wymogi zgodnego z prawem zachowania się, co podaje w wątpliwość przestrzeganie przez niego norm prawnych w przyszłości i uzasadnia kontynuowanie odbywania kary w zakładzie karnym. Zasadnie także Sąd I instancji uwzględnił, że w dniu 5.05.2011 r. skazany po raz kolejny, będąc w stanie nietrzeźwym kierował samochodem łamiąc zakaz kierowania pojazdami mechanicznymi orzeczony wyrokiem i doprowadzając do zarządzenia wykonania obecnie odbywanej kary pozbawienia wolności. Okoliczności o charakterze rodzinnym, do których odwołał się skazany w zażaleniu, do czego w zasadzie ograniczył środek odwoławczy, jak już wyjaśniał Sąd I instancji, nie są przesłanką do udzielenia wnioskowanego warunkowego zwolnienia, bo przesłanki o tym charakterze nie są wymienione w art. 77 § 1 kk. Warunkowe zwolnienie z reszty pozostałej do odbycia kary może zostać udzielone nie dla pomocy skazanego swojej rodzinie, jak uważał skazany, ale tylko wówczas, gdy sąd może powziąć uzasadnione przekonanie, że skazany będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Skazany nie podważył tymczasem zapatrywania Sądu I instancji o braku podstaw do przyjęcia wobec niego takiego przekonania. W konsekwencji, należało zaaprobować stanowisko, że obecnie nie było podstaw do uwzględnienia starań skazanego o wcześniejsze --- STRONA 4 --- 4 zwolnienie, dlatego postanowienie Sądu Okręgowego Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie, zwalniając skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze przy uznaniu, że byłoby to dla skazanego zbyt uciążliwe.