Postanowienie II AKzw 548/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 548/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego Ł. W. syna D. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 25 lutego 2014r. (sygn. akt V Kow 46/14/el) w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 25 lutego 2014r. w sprawie o sygn. akt V Kow 46/14/el odmówił wyrażenia zgody na odbywanie przez Ł. W. kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego uzasadniając, że skazany nie daje gwarancji przestrzegania porządku prawnego w warunkach wolnościowych. Postanowienie to zaskarżył w zażaleniu skazany. Podkreślił, że nie jest osobą zdemoralizowaną w znacznym stopniu. Był tylko raz karany sądownie. Nadto wskazał, że w najbliższym czasie zostanie ojcem. Przestawił jednocześnie swoje plany na życie po opuszczeniu zakładu karnego i zadeklarował, że nie naruszy powtórnie porządku prawnego. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanek do udzielenia Ł. W. zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego są w pełni prawidłowe. Sąd Okręgowy trafnie dokonał analizy całokształtu elementów wskazanych w art. 6 ustawy z dnia 7.09.2007r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (Dz. U. z 2010r., Nr 142, poz. 960 z późn. zm.) i zasadnie uznał, że dotychczasowa postawa i zachowanie skazanego nie przemawiają za udzieleniem zezwolenia. Ł. W. nie wyciąga wniosków z popełnionych przez siebie w przeszłości błędów i nie dostrzega ich rzeczywistych skutków. W trakcie okresu próby związanej z zawieszeniem kary pozbawienia wolności zachowywał się nagannie. Uchylał się od dozoru, popełnił wykroczenie, nadużywał alkoholu i środków odurzających i choć wprawdzie podjął leczenie odwykowe, to wkrótce z niego zrezygnował nie ukończywszy terapii. Niewątpliwie świadczy to o problemach skazanego z kontrolowaniem swojego postępowania w warunkach wolnościowych. Jednocześnie nie można tracić z pola widzenia, że jego postawa w warunkach izolacyjnych również nie przemawia za możliwością skorzystania z zezwolenia na kontynuowanie odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego. Jego zaangażowanie w proces resocjalizacji nie jest znaczne. Przestrzega regulaminu jednostki, jednakże nie chce odbywać kary w systemie programowego oddziaływania. Wprawdzie nie jest on zobowiązany do zmiany systemu, jednakże nie można tracić z pola widzenia, że kwestia ta miałaby bardzo istotny wpływ na zaawansowanie procesu jego resocjalizacji, z czego skazany jednak świadomie rezygnuje. Wobec powyższego wola wywiązywanie się z obowiązków rodzinnych, choć niewątpliwie pozytywnie o skazanym świadczy, to jednak nie może być samodzielną podstawą do zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego. W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.