Postanowienie II AKzw 547/09 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2009 roku

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 547/09 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2009 roku = Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Kamym w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Ryszard Kałwa Protokolant: st. sekr. sąd. Agata Gawor przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Woźniaka po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 30 czerwca 2009 roku sprawy A.T. z jego wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie z reszty kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokami Sądu Rejonowego w T. z dnia 8 lutego 2005 roku sygn. akt (...) na skutek jego zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 6 maja 2009 roku sygn. akt III Kow 613/09/wz - na mocy art. 437 $ 1 i 2 w zw. z art. 438 pkt 3 kpk w zw. z art. 1 $2kkw postanowił uchylić zaskarżone postanowienie, a sprawę przekazać Sądowi ” Okręgowemu w Tarnowie do ponownego rozpoznania Uzasadnienie A. T. odbywa od dnia 26 marca 2008 roku do dnia 26 marca 2010 roku dwa lata pozbawienia wolności za kilkadziesiąt kra-dzieży z włamaniem do samochodów i za inne kradzieże. Wykonanie tej kary, początkowo warunkowo zawieszonej, zarządzono, bo nie wykonał obowiązku naprawienia szkody. Postanowieniem z dnia 6 maja 2009 roku Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił jego wnioskowi o przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty tej kary, bo uznał, że mimo dobrego sprawowania się w --- STRONA 2 --- x . 2 . zakładzie karnym skazany nie rokuje respektowania prawa, bo jego || przestępstwo było to „zajęcie o charakterze zawodowym, działał na ogromną skalę, dokonujac wielu włamań do samochodów, a także . kradzieży” i trwało to blisko 4 lata, a nadto odwołano mu warunkowe " zawieszenie wyko-nania kary. Od tego postanowienia odwołał się wnioskodawca, a to skazany A. T. Nie sprecyzował wniosków ani zarzutów przeciw postano-wieniu, jednakże oczywiście zmierzał, by zostało zmienione przez udzielenie mu żądanego zwolnienia, a wywodził, że odbywając karę dobrze się sprawuje i wypełnia wszystkie punkty programu, korzysta z przepustek, wraca z nich punktualnie, a spędza je w domu z rodziną. Deklaruje, że się poprawił i pragnie żyć uczciwie. Prokurator wniósł, by zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje. Nie można odmówić racji zażaleniu. Sąd Okręgowy kierował się nie tymi przesłankami, które powinien brać pod uwagę, a to zachowaniem skazanego w zakładzie karnym i warunkami jego życia na wolności, ale tym się Sąd kierował, co do niego nie należało, a to charakterem przestępstwa, karą (niezbyt surową, « zdaniem tego Sądu) oraz odwołaniem warunkowego zawieszenia. Charakter (treść) przestępstwa skazanego została oceniona wyrokiem, a kara wymierzona i nie powinna mieć już znaczenia w oznaczaniu ilości kary, jaką skazany powinien odbyć z orzeczonej wyrokiem. Sąd Apela- cyjny stale to podkreśla w swych orzeczeniach, trudno więc pojąć powo- dy takiego rażąco nietrafnego wyboru kryteriów orzekania. Zarządzenie wykonania kary po pierwotnym warunkowym zawieszeniu nie ma istotnego znaczenia, bo nastąpiło, zanim skazany zaczął odbywać karę, zatem tworzyło stan wyjściowy do przemian osobowości skazanego w trakcie wykonywania kary, poprzedzało oddziaływanie penitencjarne. --- STRONA 3 --- / / * B 3 / Po to wykonuje się karę, by uzyskać owe przemiany osobowości, zatem / powracanie do faktów sprzed rozpoczęcia kary, jako powodu odmó- wienia zwolnienia, nie ma żadnego uzasadnienia. Słuszne jest zaznaczyć, e że orzekanie o przedterminowym zwolnieniu (w ogóle orzekanie sędziowskie) nie jest oddane dowolności sędziowskiej, ale jest powinno- ścią respektowania zasad sprawiedliwości, zwłaszcza słuszności i celo- wości stosowanych środków. Odmówienie zwolnienia skazanemu, który na to zasługuje, nie tylko wyrządza mu krzywdę, ale i wyrządza szkodę w działalności penitencjarnej, bo ukazuje, że dobre sprawowanie skaza- nych, starania, zmiany, spełnianie oczekiwań programowych nie ma dla sądów znaczenia, zatem nie warto tak postępować, bo i tak nie uzyska się zwolnienia z kary, które miało być ich skutkiem. Eufemizmy, że chodzi o „decyzję wyjątkowo ostrożną”, że „skazany będzie w dalszym ciągu obserwowany przez Sąd” wyrażają tylko to, że Sąd nie chce skazanego zwolnić z kary przed terminem i wyszukuje preteksty, który- mi chce osłonić swe nieobiektywne założenie. Rażą przesadne oceny przestępstw skazanego, dokonane przez Sąd Okręgowy, poprzednio zacytowane. Choć rozlegle, przestępstwa te wcale nie były dokonane „na ogromną skalę”, ani nie były „zawodowe”, ” bochodzio niespełna sto przypadków w ciągu około 1500 dni, przecięt- nie dwa na miesiąc. Widać, że autor tego tekstu stracił zwłaszcza umiar, jaki przystoi sędziemu. Zaskarżone postanowienie zostało oparte na nieprawidłowych przesłankach, zatem rozumowanie, na którym je oparto jest błędne, a przeto postanowienie to nie zasługuje, by je aprobować. Dlatego Sąd Apelacyjny uchylił to postanowienie, a sprawę przekazał Sądowi Okręgowemu w Tarnowie do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny nie podjął rozważenia wniosku we własnym zakresie, bo wymagałoby to dokonania wszystkich ustaleń, jakie się robi w takich wypadkach, jak --- STRONA 4 --- i . i 4 | i rozważenia wynikających stąd wniosków, a to sprowadzałoby się do rozpoznania sprawy w całości po raz pierwszy w tym postępowaniu. Byłoby to zarazem rozpoznanie ostateczne, bo od decyzji Sądu Ape- " lacyjnego nie przysługuje odwołanie. W takim razie strony nie mogłyby się odwołać od tej decyzji, a mają prawo odwołać się od decyzji podejmowanej po raz pierwszy (art. 78 Konstytucji RP). Właśnie dla zagwarantowania możliwości wniesienia odwołania przez stronę, która byłaby niezadowolona, przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy. Ponownie rozpoznając sprawę, Sąd Okręgowy dokona ustaleń faktów znaczących w orzekaniu o przedterminowym zwolnieniu, prze- widzianych ramowo w przepisie art. 77 $ 1 kk, syntetycznie zaznaczo- nych poprzednio, po czym wyda orzeczenie, jakie okaże się sprawie- dliwe. Dlatego orzeczono jak wyżej na mocy powołanych przepisów prawa.