Postanowienie II AKzw 546/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi-II Wydział Karny w skła

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 546/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : Sędzia SA Krystyna Mielczarek Protokolant: st. sekr. sąd. Izabela Olszycka-Słoka przy udziale M. C. - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi po rozpoznaniu w sprawie D. S. skazanego za przestępstwo z art. 280 § 1 kk zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 7 kwietnia 2014r. w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 kpk p o s t a n a w i a : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zażalenie nie jest zasadne. Sąd I instancji w sposób właściwy dokonał analizy przesłanek z art. 77 § 1 kk i trafnie doszedł do wniosku, że wobec skazanego D. S. nie zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczno-społeczna. Sąd uwzględnił zarówno zachowanie skazanego w zakładzie karnym, jak i jego właściwości i warunki osobiste, w szczególności stosunek do popełnionego przestępstwa, oraz okoliczności i wysoki stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu. Odnosząc się do zarzutów podnoszonych przez skarżącego wskazać nadto trzeba, że w treści opinii administracji jednostki penitencjarnej nie zachodzą istotne sprzeczności, które miałyby wpływ na kształt zaskarżonego rozstrzygnięcia, a poza tym wnioski z nich płynące znajdują potwierdzenie w dokumentacji znajdującej się w aktach osobowych cz. B skazanego. Z obu opinii znajdujących się w aktach sprawy wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że D. S. w izolacji zachowuje się jedynie właściwie i w żaden szczególny sposób nie wyróżnia się swoją postawą na tle współosadzonych. Nadto – mimo tego, że w toku rozprawy głównej przed Sądem Rejonowym (...)w Ł. w dniu 5 października 2012r. przeprosił pokrzywdzoną i podał, że bardzo żałuje swojego czynu – obecnie, w toku odbywania kary jego postawy wskazują na to, że jego stosunek do popełnionego przestępstwa jest bezkrytyczny. W tym stanie rzeczy depozycje skazanego złożone na posiedzeniu sądu penitencjarnego budzą uzasadnione wątpliwości, tym bardziej, że z materiału dowodowego płynie wniosek, iż skazany przejawia zachowania o charakterze instrumentalnym, a więc ukierunkowane jedynie na uzyskanie korzystnej dla siebie decyzji sądu. --- STRONA 2 --- W ocenie sądu odwoławczego nie zachodzi również potrzeba uzupełnienia materiału dowodowego poprzez zasięgniecie wywiadu środowiskowego. Sytuacja rodzinna oraz bytowa skazanego i jego możliwości zarobkowe pozostają poza sferą ocen sądu w przedmiotowym postępowaniu, bowiem nie stanowią przesłanek stosowania instytucji, o której mowa w art. 77 § 1 kk. Z tych wszystkich względów zaskarżone postanowienie utrzymano w mocy, jako prawidłowe.