Postanowienie – II AKzw 545/20

<p>Sygn. akt II AKzw 545/20</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 19 maja 2020 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSA Iwona Hyła </strong> </p> <p>Protokolant: Karolina Jach</p> <p>przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej del. do Prokuratury Regionalnej w Katowicach Jolanty Tałaj </p> <p>po rozpoznaniu w sprawie<strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P.</span> (<span class="anon-block">P.</span>)</strong> </p> <p>skazanego za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178;art. 178 § 1)">art. 178 § 1 k.k.</a> i inne</p> <p>zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego</p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach</p> <p>z dnia 3 marca 2020 r., sygn. akt VIII Kow 109/20</p> <p>w przedmiocie odmowy udzielenia zgody na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 1;art. 1 § 2)">art. 1 § 2 k.k.w.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>1.  utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie;</p> <p>2.  zwolnić skazanego od obowiązku uiszczenia wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zażalenie obrońcy skazanego nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Poczynione przez sąd I instancji ustalenia faktyczno-prawne są trafne, wobec czego spotkały się z aprobatą tut. Sądu Apelacyjnego. Bezspornym w przedmiotowej sprawie jest to, że skazany <span class="anon-block">M. P.</span> spełnia wymogi formalne (wymierzono mu karę pozbawienia wolności, która nie przekracza 1 roku) oraz techniczne (w miejscu zamieszkania stwierdzono możliwości techniczno-organizacyjne wykonywania dozoru) do odbycia kary w systemie dozoru elektronicznego.</p> <p>Brzmienie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 43)">art. 43</a> la <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (§ 1)">§ 1 k.k.w.</a> wskazuje jednak na to, że głównym kryterium selekcji skazanych, którzy mogą odbywać karę w trybie w nim opisanym jest całokształt okoliczności związanych z jego osobą, wpływających na prognozę kryminologiczną - w szczególności stopień demoralizacji, a także jeśli odbywa już karę pozbawienia wolności - dotychczasowe zachowanie w zakładzie karnym. Okoliczności te muszą przekonywać, że dalsze odbywanie przez skazanego kary w systemie dozoru elektronicznego będzie wystarczające do osiągnięcia celów kary. W przedmiotowej sprawie analiza akt sprawy przekonuje, że w przypadku skazanego opisana wyżej prognoza kształtuje się negatywnie, co prawidłowo zostało przedstawione i wykazane w zaskarżonym postanowieniu.</p> <p>Za takim rozstrzygnięciem przemawia przede wszystkim dotychczasowa dwukrotna karalność skazanego za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji oraz jego stosunek do prawomocnych orzeczeń. Skazany nie jest bowiem sprawcą incydentalnym, co jednoznacznie wynika z karty karnej. Istotnie w przedmiotowej sprawie jest to, że skazanemu w sprawie o sygn. akt III K 949/17 (wyrok Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej z dnia 13 września 2017 r.) zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 75;art. 75 § 1)">art. 75 § 1 k.k.</a>, a więc z powodu popełnienia w okresie próby podobnego przestępstwa umyślnego, której wykonanie było początkowo warunkowo zawieszone. Taki stan rzeczy wskazuje zatem, że skazanemu brak odpowiedniej dyscypliny koniecznej do skuteczności wolnościowych oddziaływań resocjalizacyjnych i nie daje on żadnej rękojmi, że odbywając karę w systemie dozoru elektronicznego nie popełni kolejnego przestępstwa i że będzie przestrzegał porządku prawnego. Zezwolenie na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego jedynie pogłębiłoby stopień demoralizacji skazanego, wyrabiając w nim przekonanie o łatwym unikaniu konsekwencji swojego nagannego postępowania.</p> <p>Okoliczności podniesione w wywiedzionym zażaleniu nie zawierały natomiast żadnych argumentów mogących wzruszyć prawidłowe rozstrzygnięcie sądu I instancji. Przy ocenie warunków materialnych do udzielenia zgody na odbywanie kary pozbawienia wolności w SDE badana jest cała dotychczasowa postawa skazanego, w tym zwłaszcza jego stosunek do prawomocnych orzeczeń sądów i stosowanych względem niego wolnościowych oddziaływań resocjalizacyjnych. Z tego punktu widzenia, wobec ich znikomej skuteczności, zapadłe rozstrzygnięcie jawi się jako w pełni słuszne.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w części dyspozytywnej.</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  Odpis postanowienia doręczyć skazanemu z pouczeniem o prawomocności.</p> <p>2.  Zwrócić akta sprawy.</p> <p>Katowice, dnia 19 maja 2020 r.</p> </div>