Postanowienie II AKzw 545/14 POSTANOWIENIE Dnia 03 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 545/14 POSTANOWIENIE Dnia 03 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Andrzej Czarnota Protokolant: sekr. sąd. Anna Tracewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Andrzeja Błażejaka po rozpoznaniu w sprawie T. M. zażaleń skazanego i jego obrońcy na postanowienie Sądu Okręgowego w T. z dnia (…) w przedmiocie odmowy odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze w wysokości 20 (dwadzieścia) złotych. Uzasadnienie Zażalenia skazanego i jego obrońcy są bezzasadne. Obrońca skazanego wniósł o odroczenie T. M. kary pozbawienia wolności wskazując na jego stan zdrowia, uniemożliwiający mu odbywanie kary pozbawienia wolności w jednostce penitencjarnej. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wykluczył zaistnienie po stronie skazanego przesłanek do odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności przewidzianych w art. 150 § 1 k.k.w. i w art. 151 § 1 k.k.w. Stanowisko Sądu Okręgowego zostało należycie umotywowane. Analiza akt niniejszej sprawy potwierdza jego słuszność, którego argumenty podniesione w zażaleniu nie były w stanie podważyć. Zasadą winno być bowiem odbywanie kary w sposób niezwłoczny. Instytucja odroczenia --- STRONA 2 --- ma zatem charakter wyjątkowy i tym samym przesłanki jej stosowania powinny być wykładane ściśle. W przekonaniu Sądu Apelacyjnego zarzut naruszenia przepisów procedury poprzez niedopuszczenie dowodu z uzupełniającej opinii biegłych na okoliczność aktualnego stanu zdrowia uznać trzeba za chybiony. Sporządzona w przedmiotowej sprawie opinia oparta została bowiem na analizie dokumentacji medycznej odzwierciedlającej cały przebieg choroby skazanego, a także na badaniu przeprowadzonym w dniu 15 października 2013 roku. Brak jest przy tym jakichkolwiek podstaw, ażeby zakwestionować kompetencje biegłych wydających opinię, ich merytoryczne przygotowanie i doświadczenie życiowe bądź obiektywizm. W ocenie Sądu Apelacyjnego dokument ten jest w pełni wiarygodnym źródłem ustaleń. Dlatego też w odniesieniu do uwag zarówno skazanego, jak i obrońcy należy podkreślić, że jeżeli opinia biegłego jest pełna dla sądu, który swoje stanowisko w tym względzie uzasadnił - tak jak to miało miejsce w niniejszym postępowaniu, to fakt, iż opinia taka nie jest przekonywująca dla stron, nie jest przesłanką dopuszczenia kolejnej opinii (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2013 r. w sprawie IV KK 178/13, opubl. LEX nr 1375229). Odnosząc się natomiast do podniesionej przez skazanego kwestii wynagrodzenia dla biegłych za sporządzoną opinię, zauważyć należy, że niniejsze postępowanie nie służy rozstrzygnięciu tego zagadnienia. Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 11 lutego 2014 r. uchylił postanowienie Sądu Okręgowego w T. w tym przedmiocie z dnia 09 grudnia 2013 r. i przekazał sprawę do ponownego jej rozpoznania, a Sąd Okręgowy w T. nie wydał jeszcze postanowienia w przedmiocie przyznania wynagrodzenia biegłym za wydanie opinii w sprawie. Wbrew twierdzeniom skarżących stan zdrowia skazanego pozwala na odbywanie przez niego kary pozbawienia wolności, o czym przemawiają jednoznaczne wnioski przedstawione w opinii biegłych. Sąd penitencjarny wnikliwie przeanalizował możliwość wykonania kary wobec T. M. pod kątem konieczności zapewnienia mu opieki w zakładzie karnym. Skazany nie podniósł w zażaleniu takich argumentów, które mogłyby wpłynąć na zmianę decyzji Sądu Okręgowego, powtarzając jedynie okoliczności wskazywane już we wniosku, do których Sąd odwoławczy odniósł się wyżej, zatem zbędne jest powtarzanie ich po raz kolejny. Przeto trafnie uznał Sąd penitencjarny, że udzielenie odroczenia 2 --- STRONA 3 --- wykonania kary pozbawienia wolności na podstawie okoliczności wskazanych przez skazanego nie było możliwe. W kontekście sporządzonej w sprawie opinii sądowo - lekarskiej przedstawione w trakcie posiedzenia Sądu Apelacyjnego zaświadczenie z dnia 20 maja 2014 r. wystawione przez psychiatrę nie wnosi nic nowego dla przedmiotu rozstrzygnięcia, stąd brak jest postaw do zmiany w oparciu o nie zaskarżonego postanowienia. Jak już bowiem ustalono T. M. może liczyć na opiekę psychiatry w ramach więziennej służby zdrowia. Z powyższych względów, Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. O kosztach rozstrzygnięto zgodnie z art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 618 § 1 pkt 1 i § 2 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (Dz. U. Nr 108, poz. 1026). 3