Postanowienie II AKzw 544/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 544/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Beata Barylak-Pietrzkowska Protokolant: st. prot. sądowy Natasza Żak przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Woźniaka po rozpoznaniu w sprawie J D skazanego z art. 207 § 1 kk i inne zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 9 kwietnia 2014 roku, sygn. akt V Kow 370/14 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 kpk i art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw postanawia 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; 2. zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze. 3. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym podatek VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w II instancji. Uzasadnienie Powołanym na wstępie postanowieniem Sąd Okręgowy w Krakowie odmówił skazanemu udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia, ponieważ nie znalazł podstaw do --- STRONA 2 --- 2 przyjęcia wobec skazanego pozytywnej prognozy kryminologiczno − społecznej. Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem obrońca skazanego i w oparciu o art. 438 pkt 3 kpk zarzucił mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, a polegający na wadliwym przyjęciu, że nie zachodzą przesłanki do udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że w stosunku do skazanego można wysnuć pozytywną prognozę kryminologiczno – społeczną. W konkluzji zażalenie wniosło o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego jej rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie Sąd Okręgowy wbrew zarzutowi zażalenia w sposób prawidłowy ocenił materiał dowodowy zebrany w niniejszej sprawie i trafnie stwierdził, że udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia na obecnym etapie wykonywania kary pozbawienia wolności nie byłoby uzasadnione. Nie można było podzielić zapatrywania skarżącego jakoby posiadanie miejsca zamieszkania i gołosłowne odwołanie się do możliwości podjęcia pracy zarobkowej po zwolnieniu miałoby przemawiać za warunkowym zwolnieniem skazanego. Sąd I instancji w pierwszej kolejności zasadnie wskazał na negatywne postępowanie skazanego w okresie izolacji, sprawianie --- STRONA 3 --- 3 kłopotów wychowawczych i dopuszczenie się licznych przekroczeń dyscyplinarnych (m. in. za podejmowanie instrumentalnych i aroganckich zachowań wobec przełożonych). Wbrew stanowisku skarżącego, skazany jakkolwiek był nagradzany w ostatnim w okresie ,to był także karany dyscyplinarnie, a niektóre nagrody otrzymywał w celu zmotywowania do lepszego zachowania podczas odbywania kary. Powyższe świadczyło o słuszności zapatrywania Sądu Okręgowego, że skazany na warunkowe zwolnienie nie zasługuje, skoro wielokrotnie karano go w trakcie odbywania kary, w tym także najwyższymi karami (umieszczeniem w celi izolacyjnej), a jeżeli go także nagradzano, to wskazuje to co najwyżej na zmienność postępowania, a nie poprawę skazanego, którą skarżący podkreślił w zażaleniu, a która w tej sytuacji pozostaje tylko deklaracją. Sąd Okręgowy słusznie także zaakcentował stanowisko skazanego, który wprost stwierdził, że się już nie zresocjalizuje. Potwierdza to stosunek skazanego do opracowanych dla niego zadań w ramach odbywania kary w systemie programowego oddziaływania w zakładzie karnym. Jak bowiem wynika z opinii o skazanym, nie angażuje się w ich realizację. Sąd Okręgowy zasadnie także przyjął, że ustaleniu pozytywnej prognozy kryminologiczno − społecznej sprzeciwia się problem skazanego z nadużywaniem alkoholu, z którym borykał się przed osadzeniem. Podczas odbywania kary skazany został wprawdzie włączony w oddziaływania wychowawcze z zakresu przeciwdziałania nadużywaniu alkoholu − karę odbywał bowiem w oddziale dla osób uzależnionych od alkoholu, ale terapia, w której uczestniczył w opinii terapeutów nie przyniosła pożądanych efektów. Słusznie zatem Sąd Okręgowy nie dostrzegł podstaw do stwierdzenia, że zachowanie skazanego jest stabilne, lecz przyjął, że jest --- STRONA 4 --- 4 negatywne. Mankamenty psychiczne (zaburzenia emocjonalne) skazanego nie mogą być wystarczającym usprawiedliwieniem, a dotychczasowa postawa skazanego przemawia również przeciwko przypuszczeniu, że będzie przestrzegał prawa, gdyby go wcześniej zwolnić. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie na podstawie powołanych przepisów prawa, zwalniając skazanego od wydatków za niniejsze postępowanie przy uznaniu, że byłoby to dla skazanego zbyt uciążliwe. Jednocześnie na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze, § 15 pkt 3, § 2 ust.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163 poz. 1348 z uwzględnieniem zmiany z dnia 27.10.2005r. - Dz. U. z 31.10.2005r. nr 219 poz. 1872.) zasądził Sąd Apelacyjny koszty pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym (w uwzględnieniu stawki podatku od towarów i usług).