Postanowienie II AKzw 543/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 543/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Beata Barylak-Pietrzkowska Protokolant: st. prot. sądowy Natasza Żak przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Woźniaka po rozpoznaniu w sprawie A C (C) skazanego z art. 178 § 1 kk i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 9 kwietnia 2014 roku, sygn. akt IV Kow 320/14 w przedmiocie odmowy udzielenia skazanemu zezwolenia na wykonywanie pozostałej części kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 kpk i art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw postanawia 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; 2. zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Powołanym na wstępie postanowieniem Sąd Okręgowy w Kielcach odmówił skazanemu udzielenia zezwolenia na odbycie reszty kary pozbawiania wolności orzeczonej w sprawie II K 17/10 Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, ponieważ uznał, że odbycie kary w tym systemie nie realizowałoby jej celów. --- STRONA 2 --- 2 Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem skazany, który wniósł o udzielenie zezwolenia na odbywanie reszty kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd I instancji miał rację, gdy stwierdził, że dla osiągnięcia celów kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec skazanego nie jest wystarczające, aby odbywał ją poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Powyższe stanowisko uzasadnia dotychczasowe postępowanie skazanego na wolności. Jak wynika z akt sprawy skazany był kilka razy skazywany za przestępstwa z art. 178a § 1 kk w zw. z art. 244 kk, art. 178a § 4 kk, a przed kolejnymi naruszeniami porządku prawnego nie powstrzymały skazanego okazywane mu szanse w postaci pobytu na wolności poprzez orzekanie kary grzywny oraz kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Co więcej, pozostała skazanemu do odbycia kara pozbawienia wolności, którą chciałby odbywać w systemie dozoru elektronicznego była również orzeczona z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, ale doszło do zarządzenia jej wykonania z powodu nierespektowania przez skazanego podstawowego obowiązku ustalonego w okresie próby, tj. przestrzegania porządku prawnego. Sąd I instancji trafnie stwierdził, że odbywanie przez skazanego wymierzonej kary w systemie dozoru elektronicznego byłoby niewystarczające dla osiągnięcia celów kary. Na podzielenie zasługiwało stanowisko Sądu Okręgowego, że dopuszczenie się przez skazanego po wydaniu wyroku kolejnego przestępstwa, a także doprowadzenie swym zachowaniem do zarządzenia wykonania kary uprzednio warunkowo zawieszonej przemawiało za odbywaniem przez skazanego kary --- STRONA 3 --- 3 w zakładzie karnym. Stanowiska Sądu Okręgowego wyrażonego w uzasadnieniu postanowienia nie podważyły zapewnienia skazanego, że odbycie terapii odwykowej gwarantuje przestrzeganie porządku prawnego. Dotychczasowe kilkukrotne naruszenie tej samej normy prawnej sprawia, że nie można było przyjąć, że ukończenie terapii odwykowej świadczyło o nietrafności stanowiska Sądu I instancji akcentującego potrzebę odbywania przez skazanego kary pozbawienia wolności w warunkach izolacji. Sąd Okręgowy trafnie bowiem wskazał na niepoprawność skazanego i kilkakrotne zlekceważenie norm prawnych, co uzasadniało przyjęcie niezbędności odbycia kary pozbawienia wolności w warunkach izolacji i sprzeciwiało się uznaniu, że odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego byłoby wystarczające dla osiągnięcia celów kary. Ponadto w ocenie Sądu Apelacyjnego należało uwzględnić, że w związku ze zdiagnozowanym u skazanego uzależnieniem od alkoholu skazany podczas odbywania kary będzie mógł uczestniczyć nie tylko w programie przeciwalkoholowym (w którym bierze udział na wolności), ale także w innych programach mających na celu jego readaptację społeczną, w tym − wykazujących nieopłacalność naruszania prawa, co może pomóc skazanemu właściwie funkcjonować w przyszłości, skoro borykał się zarówno z problemem alkoholowym, jak i trudnościami w respektowaniu norm prawa. Ustosunkowując się do wyrażonej w zażaleniu obawy o zadłużenie posiadanego mieszkania należało zauważyć, że jak oświadczył skazany przed Sądem Okręgowym mieszkanie to wynajął i pobiera za nie czynsz. W konsekwencji Sąd Apelacyjny podzielił zapatrywanie Sądu I instancji, że skazany otrzymał już szansę udowodnienia, że przebywając na wolności nie powróci do przestępstwa, gdy sąd warunkowo zawiesił --- STRONA 4 --- 4 wykonanie kary. Jednakże tę szansę zaprzepaścił dopuszczając się kolejnego przestępstwa, czym umocnił jedynie przekonanie o konieczności odbycia przez niego kary w warunkach izolacji. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie na podstawie powołanego przepisu prawa zwalniając skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze przy uznaniu, że byłoby to dla skazanego zbyt uciążliwe.