Postanowienie II AKzw 542/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 542/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego M. S. syna G. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 17 lutego 2014r. (sygn. akt V2 Kow 1941/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 17 lutego 2014r. w sprawie o sygn. akt V2 Kow 1941/13/wz Sąd Okręgowy we Wrocławiu odmówił skazanemu M. S. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: zmienne zachowanie w zakładzie karnym, uczestnictwo w podkulturze więziennej, wielokrotną karalność sądową, okoliczności popełnionych przestępstw oraz jedynie ostrożnie pozytywną opinię biegłych w zakresie gotowości skazanego do realizacji zadań wolnościowych. 1 --- STRONA 2 --- Zażalenie na to postanowienie wniósł obrońca skazanego zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych wyrażający się w uznaniu, że postawa oraz warunki osobiste skazanego nie pozwalają na udzielenie temu skazanemu warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu M. S. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. W pierwszej kolejności wskazać należy, że warunkowe zwolnienie jest swojego rodzaju nagrodą za wzorowe zachowanie w zakładzie karnym i zaangażowanie w proces resocjalizacji. Tymczasem postawa skazanego w trakcie odbywania kary jest zmienna. Wprawdzie otrzymał on 86 nagród regulaminowych, jednakże w świetle długości okresu przebywania w zakładzie karnym (niespełna 12 lat), nie jest to liczba wyjątkowo imponująca. Jednocześnie kilkanaście razy naruszył on regulamin jednostki, w tym ostatni raz w styczniu bieżącego roku. Jego postawa wobec regulaminu jednostki, po tak długotrwałym okresie izolacji, w dalszym ciągu nie jest stabilna i konsekwentna. Jednocześnie jest on członkiem podkultury więziennej. Pomimo faktu, że zdaje sobie sprawę ze skutków deklarowania powyższej przynależności, konsekwentnie wyznaje związek z tą podkulturą. Powyższe oznacza, że identyfikuje się on z osobami wykazującymi brak poszanowania dla porządku prawnego. Okoliczność ta wpływa negatywnie na rokowania odnośnie naruszania przepisów prawa po opuszczeniu zakładu karnego. Niewątpliwie ukończenie etapu edukacji w warunkach izolacyjnych pozytywnie świadczy o stosunku skazanego do życia po opuszczeniu zakładu karnego, jednakże w świetle pozostałych okoliczności związanych z jego osobą, element ten nie jest wystarczający, by uznać, że ustrzeże go to od naruszania porządku prawnego. Nie można także tracić z pola widzenia, że dopiero od niedawna skazany zgodził się na odbywanie kary w systemie programowego oddziaływania. Konieczna jest zatem 2 --- STRONA 3 --- realizacja wyznaczonych mu zadań, by zmniejszyć ryzyko powrotu do naruszania porządku prawnego. Skazany rozpoczął następny poziom edukacji – naukę w liceum, zaplanowano także jego udział w programie „Siła spokoju”. Mając na uwadze właściwości osobiste skazanego powyższe zadania posiadają istotne znaczenie dla zaawansowania procesu jego resocjalizacji. Nie ulega wątpliwości, że skazany ukazał duży ładunek agresji w okolicznościach przestępstw, których się dopuścił. W warunkach izolacyjnych nie podejmował zachowań agresywnych, jednakże stwierdzony u niego poziom agresji i nadpobudliwości wymaga obniżenia. Choć opinie biegłych psycholog różniły się w tym zakresie, to jednak obie biegłe przyznały, że poziom agresji u skazanego - choć obecnie nie skrajnie wysoki – to jednak jest zawyżony. W świetle okoliczności popełnionych przez skazanego przestępstw, uznać należy, że kwestia ta wymaga szczególnej uwagi i terapii. Ostrożnie pozytywne rokowania nie uzasadniają w świetle pozostałych okoliczności związanych ze skazanym możliwości skorzystania obecnie z warunkowego zwolnienia. O znacznym stopniu demoralizacji M. S. świadczy również fakt, że w przeszłości wielokrotnie naruszył on porządek prawny. Wykazał rażącą konsekwencję w popełnianiu przestępstw. Korzystał ze środków probacyjnych w postaci zawieszenia kary, a mimo to powracał do naruszania przepisów prawa. Zawiódł on zatem pokładane w nim zaufanie, opierające się na założeniu, że w warunkach wolnościowych będzie przestrzegał porządku prawnego. Tego rodzaju okoliczności nie mogą być pomijane przy rozstrzyganiu w przedmiocie warunkowego zwolnienia. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec M. S.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie. 3