Postanowienie II AKzw 541/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 541/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Beata Barylak-Pietrzkowska Protokolant: st. prot. sądowy Natasza Żak przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Woźniaka po rozpoznaniu w sprawie D P skazanego z art. 204 § 3 kk zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 15 kwietnia 2014 roku, sygn. akt IV Kow 569/14 w przedmiocie odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 kpk i art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw postanawia 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; 2. zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Powołanym na wstępie postanowieniem Sąd Okręgowy w Kielcach w trybie art. 160 § 1 pkt 4 kkw odwołał w stosunku do skazanego warunkowe przedterminowe zwolnienie udzielone skazanemu na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 25 czerwca 2012 roku III Kow 509/12 na okres próby, której koniec upłynie w dniu 25 czerwca 2014 roku, ponieważ uznał, że skazany w okresie próby rażąco naruszył porządek prawny. Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem skazany i wniósł o nieodwoływanie warunkowego przedterminowego zwolnienia. --- STRONA 2 --- 2 Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 160 § 1 pkt 4 kkw Sąd penitencjarny odwołuje warunkowe przedterminowe zwolnienie, jeżeli warunkowo zwolniony w okresie próby rażąco naruszył porządek prawny, w szczególności popełnił inne przestępstwo niż przestępstwo podobne do tego, za które odbywał karę pozbawienia wolności albo za które została orzeczona inna kara niż kara pozbawienia wolności. Instytucja warunkowego przedterminowego zwolnienia nie służy temu celowi, by skrócić wymiar kary, jaką skazany winien odbyć. Jedną z najistotniejszych przesłanek udzielenia takiego zwolnienia jest pozytywna prognoza, że skazany nie popełni przestępstwa; także okres próby służy temu celowi, by m.in. zapobiec powrotowi skazanego do przestępstwa. Sąd I instancji miał rację, gdy przyjął, że w niniejszej sprawie zaistniały w pełnym rozmiarze przesłanki uzasadniające odwołanie warunkowego zwolnienia wobec skazanego. W dniu 15 września 2013 roku, zatem w okresie próby, skazany popełnił przestępstwo zakwalifikowane z art. 178a § 1 kk, za co prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 23 grudnia 2013 roku w sprawie IX K 1016/136 został skazany na karę 40 stawek dziennych grzywny po 20 zł każda. To prawda, że skazany na wolności w okresie próby wywiązywał się z obowiązku podjęcia i wykonywania pracy zarobkowej, na co wskazuje treść akt dozoru i okoliczność, że kurator nie sformułował w tym zakresie żadnych zastrzeżeń odnośnie do skazanego. Niemniej te pozytywne okoliczności niweczy fakt rażącego złamania przez skazanego w okresie próby porządku prawnego. Zasadnie także nie dopatrzył się Sąd Okręgowy wystąpienia po stronie skazanego ani --- STRONA 3 --- 3 szczególnych względów ani wyjątkowego przypadku uzasadnionego szczególnymi okolicznościami przemawiających za nieodwoływaniem skazanemu warunkowego zwolnienia W tej sytuacji należało utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. Kwestie zdrowotne, na które wskazał skazany, a to pozostawanie w leczeniu z powodu cukrzycy, nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia. Tak samo bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostawało stanowisko skazanego, że nie popełnił przestępstwa, które mu zarzucono w okresie próby, w związku z czym toczy się przeciwko niemu kolejne postępowanie karne. Sąd I instancji nie odwołał się bowiem do tej okoliczności, a jako wyłączny powód odwołania skazanemu warunkowego zwolnienia przyjął trafnie fakt popełnienia kolejnego przestępstwa tj. z art. 178a § 1 kk, za które skazany został prawomocnie osądzony. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie na podstawie powołanego przepisu prawa. Jednocześnie zwolniono skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze uznając, że ich uiszczenie byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe.