Postanowienie II AKzw 540/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 540/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego D. W. syna H. zażalenia wniesionego przez Prokuratora Okręgowego w Opolu na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 18 marca 2014r. (sygn. akt IV Kow 354/14/wz) w przedmiocie udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie w utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 18 marca 2014r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 354/14/wz Sąd Okręgowy w Opolu udzielił D. W. warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, wyznaczając okres próby do dnia 22.01.2019r., podczas trwania którego oddał warunkowo zwolnionego pod dozór kuratora w miejscu zamieszkania i nałożył na niego obowiązki w postaci: wykonywania pracy zarobkowej, zawiadamiania kuratora sądowego o każdorazowej zmianie miejsca zamieszkania lub pobytu, powstrzymania się od kontaktów z osobami karanymi i uzależnionymi od alkoholu lub środków odurzających, kontynuowania terapii przez systematyczne uczęszczanie na spotkania AA. Nadto na podstawie art. 164 § 2 kkw Sąd I instancji wyznaczył skazanemu sześciomiesięczny okres na przygotowanie do życia po zwolnieniu. Zażalenie na to postanowienie wniósł Prokurator Okręgowy w Opolu zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na niedostatecznym uwzględnieniu przez Sąd I instancji okoliczności popełnienia czynu kwalifikowanego z art. 148 § 2 pkt 2 kk i art. 280 § 2 kk przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk, za który został skazany na karę 15 lat pozbawienia wolności podczas stawiania pozytywnej zdaniem sądu prognozy kryminologicznej, gdy tymczasem okoliczności czynu przestępnego, który skazany popełnił w powiązaniu z cechami jego osobowości wskazują, iż mimo jego pozytywnego zachowania się podczas odbywania kary pozbawienia wolności nie da się uzasadnić przekonania, że po zwolnieniu będzie on przestrzegał porządku prawnego. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie prokuratora nie jest zasadne i zawarty w nim wniosek nie może być uwzględniony. Ustalenie przez Sąd Okręgowy pozytywnej prognozy kryminologiczno -społecznej w stosunku do D. W., przy uwzględnieniu warunków wskazanych w art. 77 § 1 kk, jest prawidłowe. Skarżący zarzuca, że okoliczności popełnionych przez skazanego przestępstw sprzeciwiają się skorzystaniu przez niego z dobrodziejstwa warunkowego zwolnienia. Tymczasem skarżący wskazał jedynie opis znamion przestępstwa, którego dopuścił się skazany. Nie przytoczył jednak jakie konkretnie cechy charakteru skazanego ukazane w okolicznościach popełnionego przestępstwa mogą potęgować ryzyko ponownego naruszenia przez niego porządku prawnego. W dalszej części uzasadnienia zażalenia skarżący podkreśla, że skazany nie potrafi opanować agresji. Z twierdzeniem tym nie sposób się zgodzić. W warunkach izolacyjnych D. W. odbył program terapeutyczny w tym zakresie. W zakładzie karnym nigdy nie posiadał problemów z samokontrolą, nie stosował agresji wobec współosadzonych, ani też funkcjonariuszy Służby Więziennej. W trakcie korzystania z czasowych zezwoleń na opuszczenie zakładu karnego zachowywał się bez zastrzeżeń. Z opinii psychologicznej wynika ponadto, że obecnie cechuje go typowe przeciętne natężenie agresji. Jednocześnie zachowuje dużą kontrolę własnych impulsów. Nie można zatem podzielić stanowiska skarżącego, że cechy charakteru skazanego obecnie rodzą ryzyko ponownego naruszenia porządku prawnego. Podkreślić nadto należy, że D. W. „przepracował” problem alkoholowy, który w jego przypadku był głównym czynnikiem kryminogennym. Odbył terapię odwykową w warunkach izolacyjnych z pozytywnym wynikiem. Obecnie deklaruje chęć zachowania całkowitej abstynencji i posiada plany na kontynuowanie leczenia w warunkach wolnościowych. Okoliczność ta wskazuje, że skazany jednoznacznie odciął się od trybu życia prowadzonego przed osadzeniem. Skarżący niesłusznie bagatelizuje również znaczenie dla procesu resocjalizacji poprawnego zachowania skazanego w warunkach izolacyjnych. Nie można bowiem pomijać faktu, że skazany był kilkadziesiąt razy regularnie nagradzany regulaminowo, nie został zaś ukarany dyscyplinarnie. Właściwie realizuje zadania wynikające z odbywania kary w systemie programowego oddziaływania. Ukończył technikum, uczestniczył również w zajęciach z zakresu umiejętności zdobywania pracy. Postępy resocjalizacyjne skazanego uznać należy za znaczne. Z uwagi na właściwości i warunki życia skazanego czekające go poza zakładem karnym wyznaczony na podstawie art. 164 § 2 kkw przez Sąd I instancji okres przygotowania do życia po zwolnieniu pozwoli mu zminimalizować wystąpienie trudnych sytuacji bytowych, z którymi zetknie się na wolności. Powyższe okoliczności, a także szeroki zakres nałożonych na skazanego obowiązków oraz dozór kuratora, pozwala na zaakceptowanie stanowiska, że po upływie okresu przygotowania do życia po zwolnieniu, dalsza resocjalizacja skazanego może przebiegać już w warunkach kontrolowanej wolności. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.