Postanowienie II AKzw 538/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 538/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Beata Barylak-Pietrzkowska Protokolant: st. prot. sądowy Natasza Żak przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Woźniaka po rozpoznaniu w sprawie Ł K skazanego z art. 197§ 2 kk i inne zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 8 kwietnia 2014 roku, sygn. akt IV Kow 136/14 w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437§ 1 kpk i art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw postanawia 1. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; 2. zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Powołanym na wstępie postanowieniem Sąd Okręgowy w Kielcach odmówił skazanemu udzielenia zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach w sprawie XII K 952/12 w systemie dozoru elektronicznego, stwierdzając, że dotychczasowa postawa i zachowanie skazanego oraz uprzednia karalność nie uzasadniają przyjęcia, że dla osiągnięcia celów --- STRONA 2 --- 2 kary wystarczające byłoby jej odbywanie w systemie dozoru elektronicznego. Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem obrońca skazanego, który zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę przez przyjęcie, że skazany Ł K nie spełnia wymogów niezbędnych do zastosowania wobec niego systemu elektronicznego. W konkluzji zażalenie wniosło o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie skazanemu zgody na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Kielcach do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd I instancji właściwe rozważył sytuację skazanego pod kątem przesłanek z art. 6 ustawy z dnia 7 września 2007 roku (Dz.U z 2010 roku nr 142, poz.960) o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego i nie dopuszczając się zarzucanego błędu w ustaleniach faktycznych zasadnie odmówił skazanemu udzielenia zezwolenia na odbycie w tym systemie kary pozbawienia wolności. Przede wszystkim wymaga zauważenia, że Sąd Okręgowy nie zakwestionował, iż skazany spełnia warunki techniczne do uruchomienia dozoru elektronicznego, jak również, że osoby mające mieszkać wspólnie ze skazanym wyraziły zgodę na wykonywanie dozoru. Trafnie natomiast wskazał Sąd I instancji, że dotychczasowe zachowanie skazanego sprzeciwiało się przyjęciu, że odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego byłoby wystarczające do osiągnięcia celów tej kary wobec skazanego. --- STRONA 3 --- 3 Dotychczasowego trybu życia skazanego nie można określić jako praworządnego ani społecznie akceptowalnego, gdy się zważy, że był dotąd kilkakrotnie karany (obecny wyrok jest czwartym wyrokiem skazującym, jakie zapadł przeciwko skazanemu), a do popełniania przestępstw wracał pomimo stosowanych środków probacyjnych (warunkowego zawieszenia wykonania kary, warunkowego przedterminowego zwolnienia k. 20-21). Prezentowana przez skazanego postawa nie jest pożądana z resocjalizacyjnego punktu widzenia i należało zgodzić się z Sądem Okręgowym, że nie daje uzasadnionego przekonania, iż skazany zacznie w końcu przestrzegać porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa, a tym samym, że nie trzeba będzie go osadzać w zakładzie karnym, gdyż cele kary zostaną osiągnięte. W tym kontekście Sąd I instancji słusznie także wskazał, że kilkukrotna karalność skazanego uprawniała do wniosku, iż nie jest on sprawcą przypadkowym i okazał już, że pomimo zapadnięcia przeciwko niemu wyroków skazujących, a nawet odbywania kary w zakładzie karnym, nie przestrzega porządku prawnego. Zajęte w zaskarżonym postanowieniu stanowisko wspierają także wyjaśnienia skazanego (k. 38). Należało również zgodzić się z Sądem Okręgowym, że dotychczasowa pozytywna postawa skazanego podczas odbywania kary, zwłaszcza w kontekście negatywnej prognozy kryminologiczno − społecznej sformułowanej przez administrację zakładu karnego, także nie świadczyła na rzecz uwzględnienia wniosku skazanego. Do zmiany zaskarżonego postanowienia nie mogło doprowadzić odwoływanie się przez skarżącego do okoliczności, że skazany ma zapewnioną pracę oraz wstąpił w związek małżeński, zaś pozbawienie skazanego wolności spowodowało utratę przez jego żonę źródeł utrzymania. Zapewnienie przez skazanego środków utrzymania rodzinie nie ma znaczenia w orzekaniu co do odbywania przezeń kary w systemie --- STRONA 4 --- 4 dozoru elektronicznego. Dozór elektroniczny nie ma na celu łagodzenia negatywnego wpływu odbywania kary pozbawienia wolności na życie rodzinne. Został wprowadzony po to, aby pozostawić na wolności tych skazanych, dla których rygory związane z odbywaniem kary w tym systemie będą wystarczające, by osiągnąć cele kary pozbawienia wolności (postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 11.04.2012 r. II AKzw 287 2012; KZS 5/12 poz. 55). Sąd I instancji trafnie przyjął, że tylko dolegliwość w postaci osadzenia skazanego w zakładzie karnym może przekonać go o nieopłacalności naruszania porządku prawnego. Odwoływanie się przez skarżącego do konieczności ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów utrzymania skazanego w zakładzie karnym, jak i ryzyka rozpadu nowo założonej przez skazanego rodziny nie osłabiły tego stanowiska. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie na podstawie powołanego przepisu prawa zwalniając skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze przy uznaniu, że byłoby to dla skazanego zbyt uciążliwe.