Postanowienie II AKzw 536/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi-II Wydział Karny w skła

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 536/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : Sędzia SA Krystyna Mielczarek Protokolant: st. sekr. sąd. Izabela Olszycka-Słoka przy udziale M. C. - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi po rozpoznaniu w sprawie J. K. skazanego za przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dn. 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 15 kwietnia 2014r. w przedmiocie odmowy odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk p o s t a n a w i a : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zażalenie nie jest zasadne. Sąd I instancji słusznie uznał, że brak jest podstaw aby odroczyć skazanemu wykonanie kary pozbawienia wolności z uwagi na stan zdrowia. Zgromadzona w aktach sprawy dokumentacja nie pozwala na czynienie założeń, że skazany cierpi na chorobę psychiczną, ani inną ciężką chorobę uniemożliwiającą pobyt w jednostce penitencjarnej. Sam fakt, że skazany cierpi na zespół bólowy związany z rwą kulszową i korzysta w związku z tym ze zwolnienia lekarskiego – w świetle art. 150 § 1 kkw – nie stanowi podstawy do odroczenia wykonania kary. Zastosowanie omawianej instytucji prawa karnego wykonawczego jest bowiem możliwe tylko wtedy, gdy sąd ustali istnienie u skazanego choroby o ostrym przebiegu, powodującej u niego poważne zmiany czynnościowe i organiczne ustroju, stwarzające trudności w szybkim jej wyleczeniu, jeżeli choroba ta - w przypadku przebywania skazanego w zakładzie karnym, w tym również w oddziale szpitalnym takiego zakładu - przy uwzględnieniu konkretnych, osobniczych właściwości jego organizmu, stwarza realną możliwość dalszego pogorszenia stanu zdrowia. Chodzi o sytuację, w której charakter choroby lub rozmiar doznanego uszkodzenia ciała są tego rodzaju, że - z uwagi na brak odpowiedniej interwencji medycznej w warunkach pozbawienia wolności lub co najmniej znacznego utrudnienia w stosowaniu zaleconego sposobu leczenia - osiągnięcie rezultatów zapewniających uniknięcie zagrożenia życia lub spowodowania dla zdrowia skazanego poważnego niebezpieczeństwa nie jest możliwe (zob. postanowienie SN z dnia 21 lutego 1995 r., WZ 35/95, OSNKW 1995, nr 7-8, poz. 52, LEX nr 20757). Tymczasem z akt sprawy nie wynika, aby stan zdrowia skazanego był tak ciężki, tym bardziej, że od dłuższego czasu jest on osobą czynną zawodowo i w rozmowie z kuratorem nie wskazywał na występowanie poważnych i przewlekłych schorzeń uniemożliwiających pobyt w izolacji penitencjarnej. Skazany --- STRONA 2 --- w trakcie odbywania kary będzie miał zapewnioną specjalistyczną pomoc medyczną, natomiast w przypadku, gdyby okazało się, ze nie może być leczony w ramach penitencjarnej służby zdrowia, będzie mógł w każdej chwili wystąpić z wnioskiem o przerwę w karze. W tej sytuacji nie zachodzi potrzeba uzupełnienia materiału dowodowego poprzez zasięgnięcie opinii biegłego lekarza neurologa. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Apelacyjny utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.