Postanowienie II AKzw 535/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 535/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Beata Barylak-Pietrzkowska Protokolant: st. prot. sądowy Natasza Żak przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Woźniaka po rozpoznaniu w sprawie E Z skazanego z art. 280 § 1 kk i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 21 marca 2014 roku, sygn. akt V Kow 103/14 w przedmiocie odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. art. 437 § 1 kpk w zw. z art.1 § 2 kkw postanawia 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; 2. zwolnić skazanego od wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Powołanym powyżej postanowieniem Sąd Okręgowy w Krakowie odwołał skazanemu warunkowe zwolnienie udzielone na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Rzeszowie sygn. akt II Kow 862/12/wz, z dnia 5 lipca 2012 roku na okres 2 lat próby, której koniec upłynie w dniu 5 lipca 2014 roku, podczas której skazany został oddany pod dozór kuratora oraz zobowiązano go do podjęcia pracy zarobkowej i powstrzymania się od nadużywania alkoholu. Sąd I instancji ustalił bowiem, że skazany uchylał się w okresie próby od wykonania powyższych obowiązków. --- STRONA 2 --- 2 Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem skazany i wniósł o nieodwoływanie warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd I instancji odwołując skazanemu warunkowe zwolnienie trafnie stwierdził, że nie zastosował się on do nałożonego na niego w okresie próby obowiązku powstrzymania się od nadużywania alkoholu. Jak bowiem wynika z treści akt dozoru skazany niemal od początku okresu próby nadużywał alkoholu, a swojego postępowania nie zmienił pomimo rozmów przeprowadzanych z nim przez sprawującego dozór kuratora. Należało dostrzec, że skazany podjął próbę wyjścia z nałogu, zgłosił się bowiem na terapię odwykową. Początkowo uczestniczył w zajęciach grupy terapeutycznej w A, a następnie uczestniczył w psychoterapii uzależnienia prowadzonej w Wojewódzkim Szpitalu Psychiatrycznym w A i okresowo nie spożywał alkoholu. Ostatecznie powrócił jednak do spożywania do alkoholu. Z kart dozoru wynika także, że wbrew temu co zarzucił skazany, kurator sprawując dozór spotkał go kilkakrotnie, gdy był pod wpływem alkoholu, a okoliczność nadużywania alkoholu zweryfikował także w miejscu zamieszkania skazanego. Nadużywanie przez skazanego alkoholu znajduje wreszcie potwierdzenie w tym, iż dwukrotnie przebywał w Izbie wytrzeźwień. Odwoływanie się w takiej sytuacji do posiadania ustalonego terminu terapii odwykowej nie przemawiało za zmianą zaskarżonego postanowienia. W konsekwencji powyższego ustalenie Sądu I instancji, że skazany uchylał się od nałożonego w okresie próby obowiązku powstrzymania się od nadużywania alkoholu było prawidłowe. --- STRONA 3 --- 3 Na powyższe ustalenie w ocenie Sądu odwoławczego nie oddziaływało także twierdzenie skazanego, że nie urządzał w domu awantur. Jak wynika z akt dozoru okoliczność ta została wskazana jedynie przez matkę skazanego, jednak nawet jeśli takich zachowań skazany nie pojmował, to nie miałoby to wpływu na zaskarżone postanowienie i przyjęcie, że nie respektował wskazanego powyżej obowiązku. Należało natomiast zgodzić się ze skazanym, że Sąd I instancji niesłusznie przyjął, iż nie wywiązywał się on w okresie próby z obowiązku podjęcia pracy, bowiem z akt dozoru wynika, że podejmował wysiłki w tym zakresie: zarejestrował się w Urzędzie pracy, pracował dorywczo. Ponadto w postanowieniu o udzieleniu warunkowego zwolnienia nie zobowiązano skazanego do podjęcia pracy zarobkowej o charakterze stałym. Powyższe nie zmieniało jednak zasadności decyzji Sądu Okręgowego o odwołaniu skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Ponad wszelką wątpliwość skazany zlekceważył obowiązek powstrzymania się od alkoholu, pomimo prób oddziaływania na niego ze strony kuratora. Co istotne, problem skazanego z alkoholem oddziaływał destrukcyjnie na jego funkcjonowanie, co wykazał kurator w aktach dozoru. Skazany poza próbą leczenia odwykowego nie podjął żadnych działań, aby wyjść z nałogu. Jego twierdzenia zawarte w zażaleniu, że zamierza leczyć się odwykowo pozostawały gołosłowne. Brak było zatem w niniejszej sprawie podstaw, aby dać wiarę obietnicom skazanego, że chce się poprawić i prosi o następną szansę, bowiem szansy takiej skazanemu udzielono, a nie było przeszkód, by z niej skorzystał. Skazany nadużywa alkoholu w sposób lekceważący decyzje Sądu o warunkowym zwolnieniu oraz przestrogi kuratora. Ma świadomość swojego uzależnienia i mimo rygorów prawnych oraz --- STRONA 4 --- 4 wiedzy o skutkach braku powstrzymania się od nadużywania alkoholu nie zrezygnował z jego picia i stylu życia, który się z tym wiąże. Skazany, jak prawidłowo ustalił Sąd Okręgowy, nie wywiązał się zatem z obowiązku, który na niego w okresie próby nałożono, choć mógł to uczynić. Nie zasługuje zatem obecnie na nową szansę. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie zwalniając skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze, przy uznaniu, że byłoby to dla skazanego zbyt uciążliwe (jest zobowiązany alimentacyjnie).