Postanowienie II AKzw 530/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 15 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 530/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 15 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Paweł Anczykowski Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Barbary Jasińskiej po rozpoznaniu w sprawie T R s. J skazanego z art. 178a § 2 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 15 kwietnia 2014 roku, sygn. akt III Kow 492/14 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że: 1) na podstawie art. 77 § 1 k.k., art. 78 § 2 k.k. i art. 79 § 1 k.k. warunkowo zwolnić skazanego T R s. J i B z d. S ur. w T z odbycia reszty kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec niego wyrokami: a. Sądu Rejonowego w Tarnowie z dnia 12.11.2009 r. sygn. akt VII K 1546/09; b. Sądu Rejonowego w Tarnowie z dnia 09.02.2012 r. sygn. akt II K 1303/11; c. Sądu Rejonowego w Tarnowie z dnia 17.09.2012 r. sygn. akt II K 400/12; --- STRONA 2 --- 2 d. Sądu Rejonowego w Tarnowie z dnia 01.07.2013 r. sygn. akt II K 208/13; których koniec przypada na dzień 16.03.2015 r.; 2) na podstawie art. 80 § 1 k.k. wyznaczyć dwuletni okres próby - licząc od daty faktycznego zwolnienia skazanego; 3) na podstawie art. 159 § 1 k.k.w. w zw. z art. 72 § 1 pkt 1, 4 i 5 k.k. oddać skazanego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego i zobowiązać skazanego do: - informowania kuratora o przebiegu okresu próby, - wykonywania pracy zarobkowej, - powstrzymania się od nadużywania alkoholu; II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił udzielenia skazanemu T R warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W uzasadnieniu Sąd I instancji podkreślił, że wniosek Dyrektora Zakładu Karnego w T o udzielenie skazanemu warunkowego zwolnienia jest niezasadny. Skazany jest osobą wielokrotnie karaną, bezskutecznie stosowano wobec niego warunkowe zawieszenie wykonania kary, a przed osadzeniem jego zachowanie było negatywne – nadużywał alkoholu oraz wszczynał awantury. W ocenie Sądu I instancji – pomimo bardzo dobrego zachowania skazanego w zakładzie karnym, w tym wykonywania pracy w systemie bez konwojenta – wniosek o jego warunkowe zwolnienie jest przedwczesny. Stopień samodyscypliny skazanego powinien być nadal kontrolowany, w tym poprzez dalszą pracę poza zakładem karnym oraz w systemie przepustkowym. --- STRONA 3 --- 3 Postanowienie to zaskarżył skazany podnosząc, że o odmowie udzielenia mu warunkowego zwolnienia zdecydowała przede wszystkim opinia środowiskowa. Podkreślił, że karę odbywa w systemie IPO, ukończył zajęcia z profilaktyki uzależnień, od sierpnia 2012 r. pracuje społecznie poza terenem zakładu karnego. Zaznaczył, że utrzymuje dobre relacje z rodziną, która oczekuje jego powrotu, a jego zachowanie w czasie osadzenia jest nienaganne. Nigdy wcześniej nie korzystał z warunkowego zwolnienia. Wniósł o uwzględnienie jego zażalenia. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Zażalenie okazało się zasadne, czego rezultatem jest zmiana zaskarżonego postanowienia i udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Zgromadzony materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, że skazany spełnia unormowane w art. 77 § 1 k.k. przesłanki udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia. Zachowanie skazanego w zakładzie karnym jest bardzo dobre, nie sprawia żadnych problemów wychowawczych, należycie wywiązuje się z realizacji zadań systemu programowego oddziaływania, aktywnie uczestnicząc w szeregu programów resocjalizacyjnych. W szczególności podkreślić należy, że skazany uczestniczył w programach przeznaczonych dla skazanych nadużywających alkoholu oraz od sierpnia 2012 r. pracuje poza terenem zakładu karnego i w tym – długim przecież – okresie nie było w stosunku do niego żadnych uwag. Oznacza to, że stopień samo- dyscypliny skazanego jest na właściwym poziomie oraz potrafi on kontrolować swoją skłonność do nadużywania alkoholu. Proces resocjalizacji skazanego w czasie osadzenia przebiega zatem --- STRONA 4 --- 4 prawidłowo, co pozwala na przyjęcie, że może być on kontynuowany w warunkach wolnościowych. Istotne znaczenie w sprawie – niesłusznie zbagatelizowane przez Sąd I instancji – ma to, że skazany przygotował się do właściwego funkcjonowania na wolności. Posiada promesę zatrudnienia, a sposób wywiązywania się przez niego z obowiązków pracowniczych w czasie odbywania kary pozwala przyjąć, że zaproponowaną mu pracę podejmie i będzie należycie wykonywał. Prawdopodobieństwo dobrego funkcjonowania skazanego na wolności wzrasta również z tego względu, że może on liczyć na wsparcie rodziny. Skazany wobec popełnionych przestępstw, jak wynika z opinii penitencjarnej, jest krytyczny. Odnosząc się do argumentacji Sądu I instancji wskazać należy, że zbyt dużą wagę nadał on zachowaniu skazanego przed osadzeniem. Owszem, nie można przecież całkowicie go pomijać, niemniej jednak należy go rozpatrywać łącznie z obecnym zachowaniem skazanego i poczynionymi przez niego postępami resocjalizacyjnymi – te zaś uznać należy za znaczne. Trudno też zgodzić się z tym, by skazany pracujący już niemal dwa lata poza terenem zakładu karnego (w systemie bez konwojenta) wymagał dodatkowego sprawdzania w systemie przepustkowym. Z uwagi na powyższe zmieniono zaskarżone postanowienie i udzielono skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Skazany w okresie próby powinien podjąć i wykonywać pracę zarobkową oraz powstrzymać się od nadużywania alkoholu. W realizacji tych obowiązków, a także w celu kontroli ich wykonywania, niezbędna będzie skazanemu opieka kuratora zawodowego oraz stała współpraca z nim. Okres próby wyznaczono, zgodnie z art. 80 § 1 k.k. na 2 lata. --- STRONA 5 --- 5 Skazanego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za obie instancje, uznając, że ze względu na jego sytuację finansową ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.