Postanowienie II AKzw 53/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 53/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego P. A. na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 2 stycznia 2014r. (sygn. akt III Ko 446/13) w przedmiocie odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Opolu postanowieniem z dnia 2 stycznia 2014r. nie uwzględnił wniosku obrońcy skazanego P. A. w przedmiocie odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył obrońca skazanego zaskarżając je w całości. Na podstawie art. 438 pkt 3 k.p.k. zaskarżonemu postanowieniu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na ustaleniu, że za odroczeniem wykonania kary pozbawienia wolności nie przemawiają względy rodzinne skazanego, a jego tymczasowa obecność nie jest konieczna aby zabezpieczyć byt pozostającej poza granicami kraju rodzinie pomimo tego, że P. A. jest jedynym żywicielem rodziny, na jego utrzymaniu pozostają małoletnie dzieci oraz żona sprawująca opiekę nad ośmiomiesięczną córką, a jedynym źródłem utrzymania rodziny jest prowadzona dotychczas przez skazanego działalność gospodarcza. Wskazując na powyższy zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez odroczenie wobec skazanego wykonania kary pozbawienia wolności na okres 1 roku, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie obrońcy skazanego P. A. nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny w pełni akceptując stanowisko Sądu Okręgowego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Sąd I instancji w swoim postanowieniu w sposób prawidłowy ustosunkował się do wniosku skazanego bardzo szczegółowo i wszechstronnie rozważył sytuację rodzinną i materialną skazanego. Sąd Okręgowy dokonał też prawidłowej analizy zebranych dowodów, uznając iż w tej sprawie nie zachodzą przesłanki odroczenia wykonania kary określone w art. 151 § 1 k.k.w. Na zakończenie należy podnieść, że osadzenie celem odbycia kary pozbawienia wolności zawsze wywołuje pewne ujemne konsekwencje dla rodziny skazanego. Nie można jednak zapomnieć, iż są to naturalne konsekwencje izolacji więziennej. Osoba popełniająca przestępstwa musi liczyć się z tym, że będzie musiała ponieść za swoje czyny przewidzianą prawem karę, która może stanowić dolegliwość nie tylko dla niej, ale również dla jej rodziny. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.