Postanowienie II AKzw 529/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 15 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 529/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 15 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Paweł Anczykowski Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Barbary Jasińskiej po rozpoznaniu w sprawie W W s. K skazanego z art. 190 § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 16 kwietnia 2014 roku, sygn. akt III Kow 372/14 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił udzielenia skazanemu W W warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W uzasadnieniu Sąd I instancji podkreślił, że skazany przed osadzeniem nadużywał alkoholu, nie sprawdził się w ramach warunko- --- STRONA 2 --- 2 wego zawieszenia wykonania kary, a w czasie osadzenia jego zachowanie jest przeciętne. Postanowienie to zaskarżył skazany podnosząc, że nie jest prawdą, że nadużywał alkoholu oraz, że nie jest jego winą, iż urodził się i mieszkał na osiedlu, w którym większość mieszkańców miała konflikty z prawem. Zaznaczył, że samotnie wychowywał córkę, a w zakładzie karnym ma dobrą opinię, jest też zatrudniony od 9 miesięcy poza terenem zakładu karnego. Dodał, że chciałby wraz z konkubiną założyć rodzinę oraz powrócić do pracy. Wniósł o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodzić się należy z Sądem I instancji, że brak jest obecnie podstaw do udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Zachowanie skazanego w czasie osadzenia jest dobre, ale proces jego resocjalizacji nie został jeszcze zakończony. Jak wynika z opinii penitencjarnej jest jedynie umiarkowanie krytyczny wobec popełnionych przestępstw i to w sytuacji, gdy jest osobą wielokrotnie karaną. Nie można też pominąć, że wobec skazanego bezskutecznie stosowano warunkowe zawieszenie wykonania kary, co nakazuje ostrożność przy formułowaniu wobec skazanego prognozy kryminologicznej. Na tą ostatnią negatywny wpływ ma w szczególności to, że skazany nie zapewnił sobie pracy po opuszczeniu zakładu karnego i to pomimo tego, że jest osadzony między innymi za przestępstwa przeciwko mieniu. Skazany swoich deklaracji o zamiarze podjęcia pracy i łożenia na utrzymanie rodziny nie poparł żadnymi dokumentami wskazującymi na to, że ma możliwość podjęcia zatrudnienia. --- STRONA 3 --- 3 Okoliczność, że skazany w czasie osadzenia pracuje poza zakładem karnym nie może przesądzić o udzieleniu mu warunkowego zwolnienia – jak już bowiem zaznaczono wyżej skazany, pomimo dobrego zachowania, nie nabył jeszcze dostatecznego krytycyzmu wobec popełnionych przez siebie przestępstw. Zauważyć należy, że nawet w zażaleniu skazany stara się umniejszyć swoją winę podnosząc, iż nie odpowiada za to, że na osiedlu, w którym mieszka większość osób miała konflikty z prawem – chodzi bowiem o to, że swobodną decyzją skazanego było to, że decydował się wspólnie z innymi osobami dopuszczać się przestępstw. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie ma też istotnego znaczenia to czy skazany nadużywał alkoholu – podstawą odmówienia mu warunkowego zwolnienia był bowiem niedostateczny stopień jego resocjalizacji oraz brak właściwego przygotowania do prawidłowego funkcjonowania na wolności. Chęć powrotu do rodziny również nie jest okolicznością przemawiającą za udzieleniem skazanemu warunkowego zwolnienia. Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie, jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy. Skazanego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze uznając, że ze względu na jego sytuację finansową ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.