Postanowienie II AKzw 527/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 12 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 527/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 12 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marek Długosz Protokolant: st. prot. sądowy Natasza Żak przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Barbary Jasińskiej po rozpoznaniu w sprawie B B skazanego z art. 310 § 2 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 16 kwietnia 2014 roku, sygn. akt III Kow 336/14 w przedmiocie odmowy warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 634 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił udzielenia skazanemu B B warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary 1 roku i 7 miesięcy pozbawienia wolności. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skazany B B podnosząc, że w październiku 2008 roku zrezygnował z udziału w grupie przestępczej i od tego czasu przestrzega porządku prawnego. Skarżący --- STRONA 2 --- 2 podał, że od 2007 roku pozostaje w nieformalnym związku, mieszka z konkubiną oraz jej córką i wnuczką. B B podkreślił, że do odbycia kary zgłosił się sam, a od 9 kwietnia 2014 roku zatrudniony jest poza zakładem karnym. Skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie jego wniosku i udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje: Zażalenie skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 77 § 1 k.k. skazanego na karę pozbawienia wolności sąd może warunkowo zwolnić z odbycia reszty kary tylko wówczas, gdy jego postawa, właściwości i warunki osobiste, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz zachowanie po jego popełnieniu i w czasie odbywania kary uzasadniają przekonanie, że skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Na wstępie należy wskazać, że B B przebywa w zakładzie karnym od 7 lutego 2014 roku, a więc zaledwie od 3 miesięcy. Na poczet orzeczonej kary został mu zaliczony okres tymczasowego aresztowania od 14 marca 2009 roku do dnia 11 maja 2010 roku. Od momentu uchylenia izolacyjnego środka zapobiegawczego, to jest od dnia 11 maja 2010 roku do momentu osadzenia w lutym 2014 roku skazany przebywał na wolności. Jak wynika z wywiadu kuratora w tym okresie B B mieszkał z konkubiną i jej rodziną a jego zachowanie nie budziło zastrzeżeń. Zasadnie wskazał Sąd I instancji, że samo właściwe zachowanie B B w zakładzie karnym na obecnym etapie wykonania kary może jedynie stanowić podstawę do sformułowania względem jego osoby pozytywnej prognozy penitencjarnej, nie może natomiast stanowić wystarczającej podstawy do jego wcześniejszego zwolnienia z zakładu --- STRONA 3 --- 3 karnego, skoro – jak wynika z akt sprawy – stanowi ono odzwierciedlenie prezentowanej przez niego postawy życiowej i nie świadczy o zaszłej w niej zmianie hierarchii wartości. Zasadnie wskazał Sąd I instancji na charakter popełnionych przez B B przestępstw, działanie skazanego w sposób rozważny i przemyślany, co potwierdza stanowisko, że jego zachowanie w zakładzie karnym oceniane jako poprawne nie może być jedyną przesłanką do udzielenia mu wnioskowanego warunkowego zwolnienia. Okoliczności popełnionego przestępstwa są wymienione w katalogu przesłanek branych pod uwagę przy podjęciu decyzji o warunkowym zwolnieniu. Okoliczności i charakter czynu mogą uzasadniać wydłużenie procesu resocjalizacji w izolacji i dyktować zachowanie szczególnej ostrożności przy podjęciu decyzji o wcześniejszym zwolnieniu skazanego, jeśli wynikają z nich takie cechy skazanego, które mogą mieć znaczenie dla prognozowania jego przyszłego zachowania. Przede wszystkim należy wskazać, że pełna ocena postawy B B na obecnym etapie wykonania kary nie jest możliwa. Konieczne jest sprawdzenie stopnia zaangażowania skazanego w procesie resocjalizacji i zweryfikowanie, czy jego pozytywne obecnie zachowanie jest wynikiem rzeczywistej zmiany zaszłej w jego postawie. Skazany odbywa karę w systemie programowego oddziaływania, jednak jak dotąd nie została sporządzona ocena realizacji jego zadań. B B podał w złożonym zażaleniu, że od 9 kwietnia 2014 roku pracuje poza zakładem karnym, jednak jest to zbyt krótki okres czasu, aby móc poczynić ustalenia co do sprostania przez skazanego warunkom zatrudnienia. Obecnie brak podstaw dla stwierdzenia, że B B w przypadku jego wcześniejszego zwolnienia będzie przestrzegał porządku prawnego. --- STRONA 4 --- 4 Uwzględniając powyższe Sąd Apelacyjny zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy, a skazanego zwolnił od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze, uznając że ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.