Postanowienie II AKzw 525/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi-II Wydział Karny w skła

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 525/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : Sędzia SA Izabela Dercz Protokolant: st. sekr. sąd. Izabela Olszycka-Słoka przy udziale M. C. - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi po rozpoznaniu w sprawie A. W. skazanej z art. 160 § 2 kk zażalenia wniesionego przez skazaną na postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 11 kwietnia 2014r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 kpk p o s t a n a w i a : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zażalenie nie jest zasadne. Nie jest prawdą, że sąd I instancji nie uwzględnił wniosku skazanej opierając się wyłącznie na fakcie, ze popełniła ona przestępstwo pod wpływem alkoholu. Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej analizy wszystkich okoliczności przedmiotowej sprawy mającej znaczenie dla rozstrzygnięcia. Uwzględnił zarówno dotychczasową karalność skazanej, okoliczności popełnienia przypisanych jej czynów, jej postawę życiową przed osadzeniem w zakładzie karnym oraz postawę w trakcie odbywania kary, cechujący ją stopień demoralizacji oraz występujący u niej problem alkoholowy. Na tej podstawie sąd meriti trafnie przyjął, że względy bezpieczeństwa, stopień demoralizacji, negatywny wywiad środowiskowy i okoliczności czynów popełnionych przez A. W. sprzeciwiają się udzieleniu jej zezwolenia na odbywanie kary w SDW i wskazują na potrzebę kontynuowania procesu jej resocjalizacji w izolacji penitencjarnej, co potwierdza również treść opinii administracji zakładu karnego. W tym stanie rzeczy sytuacja rodzinna skazanej oraz wyrażona przez nią chęć zapewnienia dzieciom prawidłowej opieki nie może skutkować uwzględnieniem zażalenia. Skazana nie sprawdziła się w warunkach wolnościowych i odbywanie przez nią kary w systemie dozoru elektronicznego nie będzie wystarczające dla zrealizowania wszystkich celów kary. Dlatego Sąd Apelacyjny postanowił, jak w części dyspozytywnej.