Postanowienie II AKzw 525/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 525/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Tadeusz Tokarski Protokolant: st.sekr.sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Krzysztofa Knapika po rozpoznaniu w sprawie M P skazanego z art. 278§1 kk i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 10 kwietnia 2014 roku, sygn. akt III Kow 422/14 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art.437 § 1 kpk i art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw postanawia 1. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; 2. zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Powołanym na wstępie postanowieniem Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił skazanemu udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z reszty pozostałej do odbycia kary pozbawienia wolności, ponieważ ustalił, że skazany odbywa karę w systemie zwykłym, podczas pobytu na terapii przeciwnarkotykowej sprawiał problemy wychowawcze i był karany dyscyplinarnie, a do odbycia kary był poszukiwany listem gończym, co podaje w wątpliwość możliwość sprawowania dozoru przez kuratora. --- STRONA 2 --- 2 Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem skazany i wniósł o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia. W uzasadnieniu podniósł, że jest osobą w pełni zresocjalizowaną, a choć jest uzależniony od alkoholu i narkotyków, to zamierza podjąć na wolności stosowną terapię. Wskazał także, iż doszło do zarządzenia wykonania orzeczonych względem niego kar pozbawienia wolności, ponieważ był młody i nie zdawał sobie sprawy z możliwych konsekwencji. Zadeklarował także potrzebę pomocy matce będącej w trudnej sytuacji materialnej. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd I instancji zasadnie odmówił skazanemu udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia uznając je obecnie za niewskazane. Po pierwsze, nie można było zgodzić się ze skazanym, że jest osobą zresocjalizowaną i nie naruszałby w przyszłości porządku prawnego, całokształt jego zachowania na wolności a także dotychczasowa postawa jak i warunki i właściwości osobiste nie uprawniają do takiego wniosku. Wprawdzie podczas osadzenia skazany początkowo podjął wysiłek udziału w procesie resocjalizacji, karę odbywał w systemie programowego oddziaływania, następnie w systemie terapeutycznym dla uzależnionych od środków odurzających i psychotropowych, ale obecnie nie jest zainteresowany aktywnym włączeniem się w oddziaływania wychowawcze. Nie można było pominąć, zwłaszcza w kontekście deklaracji skazanego podjęcia leczenia odwykowego na wolności, że choć wyraził zgodę na udział w terapii w oddziale dla uzależnionych od środków odurzających i psychotropowych, to nie tylko nie zaangażował się w oddziaływania terapeutyczne, ale naruszał zasady panujące podczas terapii, a pomimo że był kilkakrotnie dyscyplinowany poprzez --- STRONA 3 --- 3 udzielanie mu kar, to nie skłoniły one skazanego do zmiany postawy wobec leczenia uzależnienia. Co więcej, w opinii terapeutów skazany nie uważa się za osobę uzależnioną. Taki stosunek skazanego do nałogu i leczenia podaje w wątpliwość szczerość jego deklaracji odnośnie do leczenia na wolności. Słusznie także wskazał Sąd I instancji na doprowadzenie przez skazanego do zarządzenia wykonania kar, które orzekano względem niego z warunkowym zawieszeniem, skazany nie stosował się jednak do warunków okresu próby, czym doprowadził do obecnego pobytu w izolacji. Jego właściwości i warunki osobiste, a to problem z nadużywaniem narkotyków, zaledwie podstawowe wykształcenie, brak zapewnionej pracy i nieuprawdopodobnienie możliwości powrotu do matki i rodzeństwa, w sytuacji gdy przed osadzeniem przez kilka lat przebywał zagranicą i nie utrzymywał z rodziną kontaktu także świadczyły na rzecz zasadności odmowy udzielenia warunkowego zwolnienia. Skazany nie ma obecnie na wolności perspektyw dla właściwego funkcjonowania, a nierozwiązany problem z nadużywaniem narkotyków, który był także powodem trudności w utrzymaniu zatrudnienia dodatkowo wspierał takie stanowisko. Samo przekonanie skazanego, że jest gotowy właściwie postępować po opuszczeniu zakładu karnego nie było wystarczające do zmiany zaskarżonego postanowienia. Sąd I instancji miał rację stwierdzając brak obecnie podstaw do ustalenia pozytywnej prognozy kryminologiczno − społecznej wobec skazanego, a tym samym do udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie zwalniając skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze.