Postanowienie II AKzw 524/20 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2020 r

--- STRONA 1 --- DALES ” Sygn. akt II AKzw 524/20 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2020 r, Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: > Przewodniczący : SSA Jacek Dunikowski Protokolant : Anna Lasota przy udziale prokuratora Adama Wróbla po rozpoznaniu w sprawie A. R. s. S. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 5 marca 2020 r. sygn. akt IV Kow 150/20 w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 $ 1 k.p.k. postanawia utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 marca 2020 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku odmówił udzielenia skazanemu A. R. warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kary pozbawienia wolności. Rozstrzygnięcie to zaskarżył skazany zarzucając mu: 1. obrazę przepisów postępowania wpływającą bezpośrednio na treść orzeczenia poprzez ' zbyt dowolną ocenę materiału dowodowego — opinii z jednostki karnej oraz jego szerokich osiągnięć, czego konsekwencją jest stwierdzenie, że nie można sformułować . wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej i nie można dostrzec postępów osobowych podczas jego resocjalizacji w najostrzejszym ze środków karnych, --- STRONA 2 --- | 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, bezpośrednio | rzutujący na treść decyzji o braku podstaw do zastosowania warunkowego zwolnienia w sytuacji gdy prawidłowo ocenione dowody nieosobowe dają realną podstawę do udzielenia tej formy probacji. Wskazując na powyższe skazany wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie mu warunkowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy słusznie uznał, że w stosunku do A. R. nie można sformułować pozytywnej prognozy kryminologicznej, a co za tym idzie zwolnić go warunkowo z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu Apelacyjnego przeprowadzona przez sąd penitencjarny analiza materiału dowodowego jest prawidłowa, a oceny tej nie zmieniają argumenty wskazane w zażaleniu. | Sąd Okręgowy uwzględnił — i znalazło to wyraz w uzasadnieniu kwestionowanego rozstrzygnięcia — okoliczności wynikające z opinii penitencjarnej i akt osobowych skazanego, związane z jego postawą w trakcie odbywanej kary. Choć zbliża się już koniec orzeczonej wobec skazanego kary pozbawienia wolności, to jednak resocjalizacja nie przyniosła oczekiwanych rezultatów. Skazany przejawia tylko niewielki krytycyzm wobec popełnionych przestępstw, a także wobec swego uzależnienia od alkoholu, o czym świadczą zwłaszcza minimalne wyniki terapii odwykowej odbytej w zakładzie karnym. Warto podkreślić, że to właśnie skłonność do nadużywania alkoholu stanowiła istotny czynnik kryminogenny, zwłaszcza w wypadku przypisanego mu przestępstwa z art. 207 $ 1 k.k. Dotychczasowa karalność skazanego i okoliczności przypisanych mu czynów pozwalają uznać go za osobę wysoce zdemoralizowaną. Zachowanie skazanego nie zostało sprawdzone w warunkach wolnościowych, gdyż nie zakwalifikował się on do systemu przepustkowego. Argumentacji tej nie podważył skarżący, koncentrując się na deklaracji prawidłowego zachowania po wyjściu na wolność oraz wskazaniu pozytywnych dlań okoliczności związanych z zachowaniem w trakcie odbywania kary. Przesłanki te były znane Sądowi Okręgowemu, który uwzględnił je wydając zaskarżone orzeczenie. Zażalenie nie zawiera . natomiast żadnych innych argumentów przemawiających za zmianą zaskarżonego rozstrzygnięcia. --- STRONA 3 --- 3 Mając to na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu zaskarżonego postanowienia w mocy. Końcowo wskazać należy, w kontekście wniosku dotyczącego grzywny, że sądem właściwym do wykonywania tej kary i podejmowania decyzji w przedmiocie sposobu jej wykonania jest sąd I instancji. JD/mz/al