Postanowienie II AKzw 521/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 521/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skazanego T. T. na postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 13 marca 2014r. (sygn. akt V Kow 438/14/el) w przedmiocie zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Świdnicy postanowieniem z dnia 13 marca 2014r. odmówił zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego skazanemu T. T.. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skazany zaskarżając je w całości. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego T. T. na uwzględnienie nie zasługuje. Właściwa selekcja jest kluczowym warunkiem powodzenia programów stosowania dozoru elektronicznego. Głównym kryterium tej selekcji jest oczywiście całokształt okoliczności związanych z osobą skazanego, wpływających na jego prognozę kryminologiczną - jego postawa, właściwości osobiste, sytuacja życiowa, środowisko rodzinne i domowe, sytuacja majątkowa itd. Co istotne, ustawodawca różnicuje nieco przesłanki zastosowania dozoru elektronicznego w --- STRONA 2 --- zależności od tego, czy miałby być to dozór całkowicie zastępujący odbycie kary w zakładzie karnym (art. 6 ust. 1) czy też dozór odnoszący się do końcowej części kary, pierwotnie odbywanej w zakładzie karnym (art. 6 ust. 2). Stanowisko Sądu I instancji zasługuje na pełną akceptację. Skazany T. T. ma złą opinię, był wielokrotnie karany i odwołano wobec niego warunkowe zwolnienie, co wskazuje na znaczny stopień zdemoralizowania. Jak wynika z wywiadu kuratora sądowego skazany nadużywa alkoholu. W tej sytuacji trzeba stwierdzić, że stopień demoralizacji skazanego przemawia za potrzebą odbywania kary pozbawienia wolności w zakładzie karnym. Argumenty podniesione w zażaleniu skazanej nie podważają trafności oceny Sądu I instancji, stąd też brak jest podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonego postanowienia. Mając to wszystko na względzie orzeczono jak na wstępie.