Postanowienie II AKzw 521/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 521/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Tadeusz Tokarski Protokolant: st.sekr.sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Krzysztofa Knapika po rozpoznaniu w sprawie Z P skazanego z art. 209§1 kk zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 15 kwietnia 2014 roku, sygn. akt III Kow 296/14 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art.437 § 1 kpk i art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw postanawia 1. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; 2. zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Powołanym na wstępie postanowieniem Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z reszty pozostałej do odbycia kary pozbawienia wolności, ponieważ stwierdził brak podstaw do przyjęcia wobec skazanego pozytywnej prognozy kryminologiczno − społecznej. Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem skazany i wniósł o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. --- STRONA 2 --- 2 Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd I instancji zasadnie odmówił skazanemu udzielenia warunkowego zwolnienia, prawidłowo wykazał bowiem, iż nie wystąpiły podstawy do ustalenia wobec niego pozytywnej prognozy kryminologiczno –społecznej. W złożonym środku odwoławczym skazany ograniczył się do zakwestionowania stanowiska Sądu Okręgowego i gołosłownie podniósł, że wbrew ustaleniu Sądu może podjąć pracę po zwolnieniu, zaś zadłużenie z tytułu nałożonego na niego obowiązku alimentacyjnego pozwoli mu uregulować załatwienie formalności związanych z posiadanymi nieruchomościami. W związku z tym wymaga zauważenia, że w postępowaniu odwoławczym Sąd Apelacyjny nie dokonuje ponownej oceny sytuacji skazanego pod kątem warunków określonych w art. 77§ 1 kk, a jedynie bada prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Z uzasadnienia zażalenia wynika, że skazany nie zgadza się z ustaleniami Sądu, iż nie gwarantuje, że po zwolnieniu przestrzegałby porządku prawnego, w szczególności realizowałby zadłużenie alimentacyjne. Jednocześnie skazany nie wykazał, aby te ustalenia były błędne, tj. że jednak, ma zapewnioną pracę po zwolnieniu i posiada nieruchomości, które może zbyć. Sąd Okręgowy odmawiając wnioskowi skazanego słusznie uwzględnił jego dotychczasową postawę w kontekście dopuszczenia się przestępstwa z art. 209 § 1 kk, na co pośrednio wskazuje także posiadanie znacznego zadłużenia alimentacyjnego. Trafnie wskazał, że skazany odbywa aktualnie karę za przestępstwo z art.209 § 1 kk, którą orzeczono z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, jednak skazany nadal w okresie próby nie wywiązywał się z ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie syna. Zasadnie także Sąd Okręgowy nie pominął, iż skazany ma problem z nadużywaniem alkoholu i z tego --- STRONA 3 --- 3 powodu miał mieć trudności w wywiązywaniu się z pracy zarobkowej. W tym kontekście należało zauważyć, że odbył oddziaływania przeciwalkoholowe w zakładzie karnym, ale stwierdzono, iż słabo rozpoznaje osoby i sytuacje zagrażające jego poprawnemu funkcjonowaniu na wolności. Wreszcie nie ma pewności, czy będzie mógł w dalszym ciągu mieszkać razem z siostrą, której nie stać na jego utrzymywanie, sama bowiem wychowuje córkę i została zwolniona z pracy. Co się tyczy kwestii nieruchomości, na którą wskazał skazany, to z ustaleń kuratora wynika, że sprawa o podział nieruchomości, którą chciałby zbyć jest obecnie w toku, zatem nie dysponuje on aktualnie możliwością spłaty zadłużenia. W takim stanie sprawy należało zgodzić się że stanowiskiem Sądu Okręgowego – którego skazany skutecznie nie podważył − że udzielenie obecnie skazanemu warunkowego zwolnienia nie byłoby uzasadnione. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak na wstępie zwalniając skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze przy uznaniu, że byłoby to dla skazanego zbyt uciążliwe.