Postanowienie II AKzw 52/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 52/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skazanego M. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 6 listopada 2013r. (sygn. akt IV Kow 1421/13/ wz) w przedmiocie warunkowego zwolnienia na podst. Art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze postanowieniem z dnia 6 listopada 2013r. odmówił udzielenia warunkowego zwolnienia skazanemu M. S.. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skazany zaskarżając je w całości. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego M. S. zasługuje na uwzględnienie. Niekwestionowane jest, że podstawą udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jest dodatnia prognoza społeczno-kryminologiczna, co do przyszłego zachowania się skazanego na wolności, wyrażająca się w przekonaniu, że skazany nie popełni ponownie przestępstwa. Formułując prognozę kryminologiczną należy ocenić zachowanie i postawę skazanego w ciągu całego pobytu w zakładzie karnym, w kontekście ustalenia, czy ewolucja w procesie resocjalizacji jest widoczna i ma ona charakter trwały, rokujący osiągnięcie celów kary. W osobowości skazanego mają --- STRONA 2 --- zajść takie zmiany, które spowodują ukształtowanie pożądanych postaw społecznych, w tym w zakresie obowiązku przestrzegania prawa. Sąd pierwszej instancji, ustalając wobec skazanego M. S. negatywną prognozę kryminologiczną, za podstawę swojej decyzji przyjął, że stanowisko to ma oparcie w wielokrotnej karalności i korzystaniu już w 2007r.z warunkowego zwolnienia. Nadto Sąd I instancji wskazał, iż skazany nie zapłacił grzywny i kosztów sądowych. Takie sformułowanie uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia pozwala stwierdzić, że Sąd Okręgowy decydującą rolę przypisał okolicznościom, które nie są wymienione w art. 77 § 1 k.k. Po pierwsze duża ilość popełnionych przestępstw nie może wpływać na decyzję Sądu penitencjarnego w przedmiocie udzielenia warunkowego zwolnienia, bowiem okoliczność ta nie należy do ustawowych przesłanek wymienionych w treści art. 77 § 1 k.k., a była już oceniana przy wymiarze kary. Po wtóre sam fakt, że skazany powtórnie dopuścił się popełnienia określonego czynu, nie może stanowić podstawy do odmowy udzielenia warunkowego zwolnienia. Zauważyć należy, że wielokrotna karalność znalazła już odzwierciedlenie w przyjęciu w wyroku skazującym przez przyjęcie kwalifikacji z art. 64 § 2 k.k., co skutkuje nabyciem uprawnień do ubiegania się o warunkowe zwolnienie po odbyciu 3/4 kary. Ze spostrzeżeń zawartych w opinii z Aresztu Śledczego w G. wynika, że zachowanie skazanego podczas pobytu w tej jednostce ocenić należy jako dobre i nie budzące zastrzeżeń. Był regulaminowy wobec przełożonych, w gronie współosadzonych funkcjonował zgodnie i bardzo dobrze spełnia wymogi regulaminu i porządku wewnętrznego. Nie bez znaczenia jest tez fakt, że skazany M. S. od czerwca 2012r. przebywa na wolności i nie odnotowano naruszeń przez niego porządku prawnego. Pracuje w Wielkiej Brytanii (k.36) oraz spłaca grzywnę i koszty sądowe (k.53) Oparcie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jedynie na wymienionych przez Sąd I instancji podstawach byłoby wypaczeniem idei resocjalizacji. W tej sytuacji nie przesądzając o sposobie rozstrzygnięcia sprawy należało zaskarżone postanowienie uchylić do ponownego rozpoznania celem dokonania przez Sąd I instancji prawidłowej oceny wszystkich dowodów zebranych w sprawie