Postanowienie II AKzw 519/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 519/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Tadeusz Tokarski Protokolant: st.sekr.sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Krzysztofa Knapika po rozpoznaniu w sprawie K P skazanego z art. 207§1 kk i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 16 kwietnia 2014 roku, sygn. akt III Kow 417/14 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art.437 § 1 kpk i art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw postanawia 1. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; 2. zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Powołanym na wstępie postanowieniem Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z reszty kary pozbawienia wolności, ponieważ stwierdził, że obecnie zastosowanie tej instytucji wobec skazanego nie byłoby uzasadnione. Sąd I instancji w szczególności zaakcentował ukrywanie się przez skazanego przed organami wymiaru sprawiedliwości i sprowadzenie do kraju w trybie ENA, jak i braku --- STRONA 2 --- 2 możliwości zweryfikowania postępowania skazanego zagranicą, w tym uporania się z problemem alkoholowym. Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem skazany i wniósł o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Nie można było zgodzić się ze skazanym, że za udzieleniem warunkowego zwolnienia miałby przemawiać stosunkowo niewielki okres, jaki pozostał mu do końca kary, niepopełnienie żadnego innego przestępstwa i właściwa postawa podczas osadzenia, w tym odbywanie kary w systemie programowego oddziaływania. Okres pozostały do końca kary pozostawał bez wpływu na orzekanie w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia, skazany nie mógłby zostać warunkowo zwolniony tylko z tego powodu, jeśli jednocześnie, jak wykazał Sąd I instancji nie było podstaw do przyjęcia, że na wolności przestrzegałby porządku prawnego, a w szczególności, że nie popełni przestępstwa. Jeśli chodzi o zachowanie skazanego w warunkach izolacji, to Sąd Okręgowy dostrzegł, iż skazany funkcjonuje poprawnie i nie stwarza problemów wychowawczych, pozostaje zatrudniony. Należało jednak przypomnieć, że pozytywna postawa skazanego podczas odbywania kary, to tylko jeden z warunków określonych w art. 77 § 1 kk podlegających uwzględnieniu przy rozważaniu wniosku o warunkowe zwolnienie i sama w sobie nie przemawiała na rzecz przyjęcia pozytywnej prognozy kryminologiczno − społecznej skazanego, a świadczyła jedynie o pozytywnej prognozie penitencjarnej, tj. zachowaniu w czasie osadzenia. --- STRONA 3 --- 3 Nie można także było zgodzić się ze skazanym, że Sąd I instancji niesłusznie uwzględnił, iż był poszukiwany przez ograny wymiaru sprawiedliwości i sprowadzony do kraju w trybie ENA. Jakkolwiek istotnie, jak podniósł skazany wyjeżdżając zagranicę był wolnym człowiekiem, to jednocześnie pominął, że został skazany za popełnienie przestępstwa na szkodę swojej konkubiny, za co orzeczono mu wprawdzie karę z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, ale skazany został w okresie próby oddany pod dozór kuratora. Nie miał zatem racji twierdząc, iż mógł wyjechać w takiej sytuacji z kraju. Decydując się na to powinien był wziąć pod uwagę, że nie zawiadomienie o tej okoliczności ani sądu ani kuratora może wywołać negatywne konsekwencje. Skoro skazany zaniechał poinformowania o miejscu pobytu w ustalonym w związku z przypisanym mu przestępstwem okresie próby, to skutkowało to jednocześnie ustaleniem, że uchylał się od dozoru kuratora i zarządzeniem wykonania kary oraz koniecznością jego poszukiwania do odbycia kary. Sąd I instancji zasadnie zatem wskazał na tę okoliczność jako świadczącą negatywnie o skazanym. Sąd Okręgowy racjonalnie także zauważył, że podnoszone przez skazanego okoliczności właściwego funkcjonowania w Wielkiej Brytanii, w tym nienadużywanie alkoholu wynikają tylko z jego wyjaśnień, a brak jest innych obiektywnych dowodów wspierających te zapewnienia. Ponadto skazany nie wykazał także, aby miał warunki sprzyjające właściwemu zachowaniu na wolności, po ewentualnym opuszczeniu zakładu karnego. Nie ma on na terenie kraju stałego zameldowania, deklaruje powrót do kuzynki, ale takiej możliwości nie uprawdopodobnił, choćby poprzez jej oświadczenie, nie zapewnił sobie --- STRONA 4 --- 4 także pracy zarobkowej po zwolnieniu, podobnie gołosłownie należało ocenić jego plany powrotu do Wielkiej Brytanii. Całokształt wskazanych okoliczności wspierał zajęte w zaskarżonym postanowieniu stanowisko. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie zwalniając skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze przy uznaniu, że byłoby to dla skazanego zbyt uciążliwe.