Postanowienie II AKzw 518/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 518/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Tadeusz Tokarski Protokolant: st.sekr.sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Krzysztofa Knapika po rozpoznaniu w sprawie G C skazanego z art. 278§1 kk i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 10 kwietnia 2014 roku, sygn. akt III Kow 478/14 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. na podstawie art. 437 § 1 kpk i art. 624 §1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw postanawia 1. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; 2. zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze; 3. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokat kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt gorszy), w tym podatek VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w II instancji. Uzasadnienie Powołanym postanowieniem Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił skazanemu udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z reszty odbywanych kar pozbawienia wolności wskazując, że skazany --- STRONA 2 --- 2 podczas odbywania kary nie zachowuje się właściwie, m.in. został zdegradowany do odbywania kary w zakładzie zamkniętym i dokonał połyku ciała obcego, a przed osadzeniem posiadał negatywną opinię w miejscu zamieszkania, w związku z czym nie daje gwarancji przestrzegania porządku prawnego. Sąd Okręgowy uwzględnił także problem skazanego z nadużywaniem alkoholu i odmowę udziału w leczeniu odwykowym. Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem skazany, który wnosząc o udzielenie warunkowego zwolnieniu zapewnił, że na wolności poddałby się terapii przeciwalkoholowej, podjąłby pracę i zapłacił pokrzywdzonym pieniądze. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny podziela stanowisko Sądu I instancji, że okoliczności przedmiotowej sprawy nie pozwalają obecnie na udzielenie skazanemu warunkowego zwolnienia. Wbrew twierdzeniom zażalenia nie można było przyjąć uzasadnionego przekonania, że po opuszczeniu zakładu karnego skazany będzie przestrzegał porządku prawnego. Z opinii o skazanym wynika, że jego zachowania w trakcie odbywania kary nie można ocenić jednoznacznie. Z jednej strony skazany stara się wywiązywać z obowiązków, był nagradzany, karę odbywa w systemie programowego oddziaływania, niemniej wynikające z niego zadania wykonuje przeciętnie, dopuszczał się również przewinień dyscyplinarnych, za co był karany. Nadto, trafnie nie uszło uwadze Sądu Okręgowego, że skazany pomimo iż odbywał już karę w zakładzie typu półotwartego został skierowany do odbycia kary w zakładzie karnym typu zamkniętego, nie sprawdził się zatem w zakładzie --- STRONA 3 --- 3 o zmniejszonym rygorze, co tym bardziej nie pozwala zasadnie rokować, że będzie należycie funkcjonował na wolności. Należało także uwzględnić, że jak wynika z treści akt osobowych skazany pomimo pierwotnej odmowy zgody na udział w leczeniu odwykowym, zgodę taką ostatecznie wyraził i został wyznaczony na dzień 4maja 2015 roku termin przyjęcia do oddziału terapeutycznego dla uzależnionych od alkoholu. W takim stanie sprawy, przy uwzględnieniu, że skazany przed osadzeniem nadużywał alkoholu, a pod jego wpływem podejmował naganne zachowania i był agresywny wobec domowników, którzy jego przyjęcie uzależnili od uporania się z problemem alkoholowym udzielenie obecnie warunkowego zwolnienia należało uznać za niewskazane przed ukończeniem terapii i zweryfikowaniem jej rezultatów. Jakkolwiek Sąd odwoławczy dostrzegł, że termin rozpoczęcia terapii jest odległy, jednak takie jego określenie było skutkiem wycofania poprzedniej zgody skazanego na udział w terapii, a tym samym zdezaktualizowania się poprzedniego terminu. Deklaracja skazanego o gotowości leczenia odwykowego na wolności nie przemawiała za przyjęciem odmiennego stanowiska, zwłaszcza że skazany podejmował już próby leczenia odwykowego, które zakończyły się jednak niepowodzeniem. Z dołączonego do zażalenia zaświadczenia Ośrodka interwencji kryzysowej w S wynika, że skazany podpisał kontrakt terapeutyczny, ale stawił się tylko na pierwsze spotkanie, zaś pozostałe zignorował i nie podjął następnie kontaktu z Ośrodkiem, co wskazuje, iż nie ma pewności, czy skazany pomimo deklaracji nie postąpiłby podobnie, a tym samym przemawiało za odbyciem przez niego terapii w zakładzie karnym. W tej sytuacji bez odbycia leczenia odwykowego nie jest możliwe przyjęcie uzasadnionego przekonania, iż skazany obecnie po wyjściu na wolność nie dopuści się ponownie przestępstwa. Zapewniona praca i --- STRONA 4 --- 4 gotowość naprawienia szkody pokrzywdzonym w świetle powyższych okoliczności nie przemawiała za zmianą zaskarżonego postanowienia. Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia i orzekł jak na wstępie, zwalniając jednocześnie skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze przy uznaniu, że byłoby to dla skazanego zbyt uciążliwe Jednocześnie na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze, § 15 pkt 1, § 2 ust.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163 poz. 1348 z uwzględnieniem zmiany z dnia 27.10.2005r. - Dz. U. z 31.10.2005r. nr 219 poz. 1872.) zasądził Sąd Apelacyjny koszty pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym (w uwzględnieniu stawki podatku od towarów i usług).