Postanowienie II AKzw 514/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 7 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 514/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 7 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Krzysztof Marcinkowski Protokolant: st. prot. sądowy Natasza Żak po rozpoznaniu w sprawie K T skazanego z art. 178a § 4 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 2 kwietnia 2014 roku, sygn. akt IV Kow 460/14 w przedmiocie umorzenia postępowania o udzielenie zezwolenia na wykonywanie kar y pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. w zw. z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Kielcach umorzył postępowanie w przedmiocie udzielenia skazanemu K T zezwolenia na wykonywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. --- STRONA 2 --- 2 W uzasadnieniu Sąd I instancji podkreślił, że wobec skazanego zapadły trzy wyroki Sądu Rejonowego w Końskich: z dnia 9.11.2012 r. sygn. II K 825/12, którym skazano go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności – pierwotnie warunkowo zawieszono – obecnie zarządzoną do wykonania, z dnia 21.05.2013 r. sygn. II K 115/13, którym skazano go na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz z dnia 27.06.2013 r. sygn. II K 376/13, którym skazano go na karę łączną 7 miesięcy pozbawienia wolności. Suma orzeczonych wobec skazanego kar pozbawienia wolności przekracza zatem 1 rok pozbawienia wolności, o którym mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, a który stanowi górną granicę pozwalającą na udzielenie zezwolenia na odbywanie kary w tym systemie. Postanowienie to zaskarżył skazany podnosząc, że żadna z orzeczonych wobec niego kar pozbawienia wolności nie przekracza 1 roku pozbawienia wolności. Zaznaczył, że jest jedynym żywicielem licznej rodziny, spłaca również zaciągnięty kredyt w wysokości 15 tysięcy złotych. Zobowiązał się do realizowania wszelkich nałożonych na niego obowiązków. Wniósł o pozytywne rozpatrzenie jego zażalenia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 4 ustawy o dozorze elektronicznym sąd penitencjarny może udzielić skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli wobec skazanego orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą jednego roku, a w przypadku wymierzenia mu dwu lub więcej niepodlegających łączeniu kar pozbawienia --- STRONA 3 --- 3 wolności, które skazany ma odbyć kolejno – jeżeli ich suma nie przekracza jednego roku. Wobec skazanego zapadły trzy kary pozbawienia wolności, które nie zostały połączone w wyroku łącznym, które są wykonalne, a których suma wynosi 1 rok i 5 miesięcy. Z tego względu skazany nie może, zgodnie z przywołanym wyżej przepisem, uzyskać zezwolenia na odbywanie ich w systemie dozoru elektronicznego. Procedowanie w tym zakresie jest zatem bezprzedmiotowe i Sąd I instancji postąpił prawidłowo umarzając postępowanie. Dodać tu należy, że nie ma znaczenia okoliczność, iż niektóre z orzeczonych wobec skazanego kar mogłyby być ewentualnie połączone w wyroku łącznym, skoro żadne takie rozstrzygnięcie dotychczas nie zapadło. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest trudna sytuacja rodzinna skazanego – łączny wymiar orzeczonych wobec skazanego kar pozbawienia wolności nie pozwala bowiem na udzielenie mu zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Z uwagi na powyższe zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy. Skazanego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze uznając, że ze względu na jego sytuację finansową ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.