Postanowienie II AKzw 513/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi-II Wydział Karny w skła

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 513/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : Sędzia SA Izabela Dercz Protokolant: st. sekr. sąd. Izabela Olszycka-Słoka przy udziale M. C. - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi po rozpoznaniu w sprawie L. M. skazanego z art. 244 kk i in. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 4 kwietnia 2014r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 kpk p o s t a n a w i a : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zażalenie nie jest zasadne. Subiektywne przeświadczenie skarżącego, że odbycie przez L. M. kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego będzie wystarczające dla realizacji celów kary nie może skutkować uwzględnieniem środka odwoławczego. Autor zażalenia popada jedynie w polemikę ze stanowiskiem przyjętym przez sąd I instancji, dokonując własnej oceny materiału dowodowego. Tymczasem analiza akt sprawy potwierdza, że skazany cechuje się wysokim stopniem zdemoralizowania, o czym świadczy jego dotychczasowa wielokrotna karalność, a także zachowanie w warunkach wolnościowych. Z wywiadu środowiskowego wynika bowiem, że skazany „cały czas przebywa poza domem i wraca po spożyciu alkoholu, pracuje dorywczo i gdy tylko odbierze wypłatę, przeznacza ja na alkohol, zaniedbuje swoje obowiązki, nie pomaga w pracach przy inwentarzu i ubliża żonie” (wywiad – karta 15). Pozostaje to w sprzeczności z zawartymi w zażaleniu twierdzeniami o tym, że odbywanie przez L. M. kary pozbawienia wolności w systemie SDE umożliwi mu dalsze prowadzenie gospodarstwa rolnego. Ponadto wskazana przez obrońcę okoliczność w istocie nie stanowi przesłanki do zastosowania instytucji dozoru elektronicznego (art. 6 ust. 1 u.p.d.). Uwzględniając powyższe, zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy, jako słuszne.